single Archieven - Sestra
25 augustus, 2020

Never a dull moment

Never a dull moment als je single bent, want weet je wat ik onlangs ineens bleek te hebben? Een account op Tinder! Joost mag weten hoe, maar tussen de aanbiedingen voor gratis bitcoins en euro’s zat er plots een mailtje van de datingssite.
23 juni, 2020

Manneninvasie

Nou, wie had dat ooit gedacht. Dat die klussende musketiers die hier een klein maandje terug voor het raam paradeerden en het ene na het andere nummer van hun Franske ten beste gaven, de voor-bode waren van iets groots?
26 mei, 2020

Lucky me

Je raadt nooit wat hier gisteren is gebeurd. Ik wist gewoon niet wat me overkwám. Voor mijn voorraam stonden er zich opeens – houd je vast – drie mannen te verdringen. Echt, als vanuit het niets!
20 juni, 2019

Coupe Merci

Als je single bent en vrouw, kun je niet zonder een aantal dingen. Zoals een elektrische deken, want: geen man die je bed verwarmt. En een ijsmachine, want: geen man die ijsjes voor je haalt. Maar het onmisbaarst zijn… buren.
14 februari, 2019

Jagen naar liefde

Om aan de man te komen moet je vandaag de dag van goeden huize komen, stond er een poosje terug in een vrouwentijdschrift. Bijzonder zijn. Origineel. Anders. Wat dan ook om op te vallen.
23 november, 2017

Mijn droomprins

Als single vrouw droom je uiteraard maar van één ding: een prins op het witte paard. Althans, ik wel. Tot zo’n jaar geleden had die van mij een bos vuurrood haar, blauwe ogen om in te verdrinken, een heel schattig baardje.
2 november, 2017

Sterk zonder kracht

Van single-zijn krijg je spierballen; je moet tenslotte alles alleen doen. Als je dan bedenkt dat ik al zo’n zeven jaar op mezelf woon, zou je denken dat ik ondertussen beresterk ben. Dat dacht ík in elk geval. Tot vorige week.
21 september, 2017

Een rijke vangst

Bunschoten-Spakenburg. Als Hollander in hart en nieren moet je dat dorp toch minstens een keer in je leven hebben bezocht. Maar ik had nog nooit een voet op Spakenburgse bodem gezet...
23 mei, 2017

Mr. Pannenkoekplant

Normaal loop ik er altijd met een grote boog omheen: het tuincentrum. Maar om een onverklaarbare reden voelde ik me laatst echter gedrongen om er niet langs, maar door de grote, glazen deur naar binnen te stappen.
Mijn Sestra