Esther van Lunteren, Author at Sestra

Esther van Lunteren

HSV IPhone App
25 april, 2019

Bij ons

Een glimlach krult mijn mondhoeken terwijl ik mijn jas nog iets verder dichttrek. Het is fris buiten, maar het voorzichtige zonnetje belooft beterschap. Naast mij op de tuinbank zit Oudste Zoon.
9 april, 2019

Verliefd op het leven

Het is het moment waar ik het meest naar verlang zodra de maand maart begint. Dat ogenblik dat de nieuwe, frisse sapstromen door de boomstammen bruisen en mijn lichaam en geest wakker schudden.
22 maart, 2019

Dilemma: konijn

Stel, je hebt achttien kinderverjaardagen georganiseerd. Voor jongens. Wat kun je de negentiende dan nog cadeau geven? Met dat dilemma vulde ik de afgelopen weken mijn dagen. LEGO? Mwah.
22 februari, 2019

Morning-moetjes

Ik mag dan van ritme en regelmaat houden, de wekker van 6.45 uur gaat áltijd te vroeg. Zeker als het koud is. Dan ligt het bed op z’n allerlekkerst. Opstaan? Snoozen, zul je bedoelen!
8 februari, 2019

What you see…

Het was tijdens het lezen van Mijn verhaal van Michelle Obama, dat ik bleef haken. Het waren slechts zes woorden, maar blijkbaar triggerden ze iets van waarde. Een onderwerp waar ik iets mee wil… of moet… of mag.
25 januari, 2019

Schaamrood

Getergd. Zo zag ik er waarschijnlijk uit. Ik had zojuist Tweede Zoon voor de vijfde keer terug op zijn stoel gedirigeerd, een nogal brutale reactie getracht te pareren en een elleboog mijn kant op zien komen.
11 januari, 2019

Een beetje gestrest

Misschien herken je het wel… Dat was hoopt zich op. Appjes wachten al dagen op antwoord. De to-dolijst wordt almaar langer, ook al werk je ’m af. Tot de stress (want dat is het) het kookpunt bereikt. Whaaa!
27 december, 2018

Een andere werkdag

‘Mam, ik weet wat werken is,’ zei Kleuterzoon onlangs. ‘Werken is klussen. En werken is bij de burgemeester (echtgenoot). En werken is op zolder bij de kjomputer (ik).’ Zijn analyse verbaasde mij niet.
5 december, 2018

Echt niet eerlijk

Het was op Utrecht Centraal, spoor 3. De trein zou over tien minuten arriveren en ons richting Putten brengen. Daar lag mijn spiksplinternieuwe boek klaar om gepresenteerd te worden.
Mijn Sestra