Gezin Archieven - Sestra
Vol Vertrouwen
18 april, 2018

Gods glimlach

Het is vrijdagavond. Mark en ik zitten in de woonkamer en genieten van een glaasje wijn. De klok tikt de minuten weg. Het enige andere geluid is het geritsel van papier als een van ons een bladzijde omslaat. Maar dan klinkt er gemorrel aan de voordeur…
11 april, 2018

Daar gaat ze…

Daar gaat ze dan. Met een grote koffer, een kleinere en een rugzak, ’s morgens vroeg op Schiphol. Ze vindt haar weg op het vliegveld en checkt in, alsof ze het dagelijks doet. Voor ons is dat niet echt het geval.
9 april, 2018

Geen inspiratie

Met ingehouden adem staar ik naar het stationstorentje in de verte. Mijn ogen zien wel, maar registreren niets. Terwijl mijn blik afdwaalt naar de prunus waarvan de knoppen binnenkort voller zullen worden, werken mijn hersenen op volle toeren.
5 april, 2018

Anders dan gehoopt

Ik had het helemaal uitgedacht: de voorjaarsvakantie. Voor elke dag had ik een plan gemaakt; het moest een heerlijke week vol leuke dingen worden. Het eerste weekend van de vakantie moest ik nog werken.
2 april, 2018

Kleur bekennen

Van kruipen en klimmen tot tellen en tekenen. Wat leert een kind de eerste jaren al veel. Vrijwel alles wat vanzelfsprekend lijkt, is ooit aangeleerd. Ik doe dat ook bij mijn eigen jongens.
14 maart, 2018

Ruimte geven

Wonderlijk, hè, in slechts luttele jaren voltrekt zich de transformatie van kind naar volwassene. Heel natuurlijk, maar als het je eigen kind betreft, is het even wennen, en blijk je de snelheid van dit proces niet altijd bij te kunnen benen.
12 maart, 2018

Muis in huis

Het is zondagavond rond een uur of acht. Terwijl Echtgenoot en ik in doodse stilte de lectuur van de week wegwerken, kruipt-ie onder de bank vandaan. Eerst behoedzaam, dan met bravoure. Dat is het moment dat ik ’m zie.
7 maart, 2018

Net niet

Wat voelde ik me klungelig. Ik dacht even snel boodschappen te doen, maar schatte alles verkeerd in. Het was het allemaal net niet. De boodschappen paste net niet in het mandje. Mijn aankopen kon ik net niet goed meesjouwen naar de auto.
5 maart, 2018

Kom hier dat ik u draag

We zitten met zijn vijven in de auto. We gaan uit eten, omdat Rosa vier maanden naar Afrika gaat. Een reis waar ze al jaren naar uitkijkt. We vinden het superleuk en spannend, en zijn al weken in een licht hysterische stemming.