Vraag maar raak. Het is een advies van de natuurkundige Einstein. Hij zei namelijk dat het belangrijk is om niet op te houden met vragen stellen. En inderdaad, door vragen te stellen, kom je veel te weten.
Het is zo’n ochtend waarop het een race tegen de klok is; hangende kinderen en gestreste ouders vormen de hoofdingrediënten. Wanneer we ons haasten om op tijd te zijn, denk ik maar één ding: Vlug!
Wij hebben een tuin. Een mooie moestuin waarin we onze groente verbouwen. Die tuin is een erfenis van mijn vader. Hij heeft er vroeger in geboerd en nu hij er niet meer is, ben ik de trotse tuinboerin.
Zo rond de maaltijd is het bij ons vaak druk. Waar is de tijd gebleven dat je rustig om tafel zat en je enige zorg was dat er meer spinazie in de mond van je kind zou belanden dan op de grond?
We zaten in de auto; ik achter het stuur en de jongens op de achterbank. Zoals gebruikelijk kletsten we wat, stelde de oudste zijn vragen en legde ik dingen uit. En toen klonk het achter me: ‘Ik ben geen mens!’
‘Vandaag wordt een heel bijzondere dag, mama,’ zegt Elianne bij het wakker worden. Het is eerste pinksterdag. ‘Waarom dan?’ vraag ik verbaasd. ‘Nou,’ reageert ze, ‘omdat de Heilige Geest komt vandaag natuurlijk!’