Jonneke Oskam, Author at Sestra

Jonneke Oskam

HSV IPhone App
31 juli, 2018

Op Gods foto

Soms hoor je verhalen, waarvan je weet: die vergeet ik nooit meer. Dat gebeurde mij laatst, toen een vriendin mij vertelde over een moeder en haar dochter, die midden in een onweersbui zaten…
11 juni, 2018

Op winkelmissie

Als je sokken zijn versleten, alleen nog zwarte T-shirts met een of meerdere gaten hebt, je werkschoenen zijn opgedragen, weet je hoe laat het is: tijd om te winkelen. En dat vind ik niet echt leuk.
16 mei, 2018

Huis-tuin-keuken-God

De titel is misschien een beetje gek en toch, die heeft alles met ‘echt’ te maken. Want hoe ‘echt’ durven we God te laten zijn? Soms zit ik in de kerk en voel me met de minuut meer vervreemden van de God, voor Wie ik juist hier gekomen ben.
24 april, 2018

Zijn wie je bent

Kwetsbaarheid begint met moed. Moed om er te zijn en jezelf te laten zien. Maar durf jíj jezelf te laten zien? Eerlijk is eerlijk, dat is heel moeilijk. Wie je ten diepste bent, hebben we namelijk al regelmatig weggestopt.
22 maart, 2018
Hutje op de hei

Hutje op de hei

Wie herkent het niet… Je leven neemt je in beslag, want er is altijd wel iets wat of iemand die je aandacht vraagt. Tijd voor jezelf is er (bijna) niet, terwijl je wel graag eens zou willen nadenken over vragen als: Wie ben ik?
29 januari, 2018

Hoeveel ben jij waard?

Grenzen aangeven; om de een of andere reden vinden veel vrouwen dat moeilijk. Hoewel we weten dat het goed is om af en toe ‘nee’ te zeggen en een stapje terug te doen, gaan we door en geven we toe.
19 januari, 2018

Gebeden die raken

Wat doe je als je vier hele dagen voor je hebt om tot rust en jezelf te komen? Nou, om het bij mezelf te houden: ik lees een Bijbels dagboek. Gods Woord bidden.
30 augustus, 2017

Pakjes maandverband

Ik ga iets doen wat ik heel eng vind. En toch doe ik het. Wat ik ga doen, vertel ik zo, maar het begon allemaal met mijn weegschaal. Die mij gewoon fijntjes op de waarheid wees. Bijna vijfenzeventig kilo.
8 augustus, 2017

Jij, ik en de schapen

In ons weilandje lopen sinds een aantal weken schapen van onze buren. Nadat ze m’n terras hadden ondergescheten, hebben we maar eens schrikdraad gespannen, om ervoor te zorgen dat ze op het gras blijven.