‘Lichte verdrukking van korte duur’. Zo noemt de Bijbel het lijden waar we doorheen gaan in dit leven op aarde. Maar is dat ook waar? Als je hart verscheurd wordt door verdriet, denk je waarschijnlijk heel anders.
Soms gebeurt er opeens een klein wonder. Zoals afgelopen week. Over een pad vlak bij onze flat kwam een man zwaar leunend op een kruk mijn kant op strompelen. ‘Wat een mooi hondje!’ zei hij.
Dit is niet het leven dat ik heb besteld. Dat las ik laatst als titel op een boek en die woorden zetten me aan het denken. Ik begon te fantaseren over wat voor leven ik zou bestellen.
Zoekend loop ik door de winkel. Ik ben al door alle paden gelopen, maar kan niet vinden wat ik zoek. Kaas, brood, melk… Nee, dat zoek ik allemaal niet. Vertwijfeld kijk ik om me heen.
Door mijn chronische klachten is het regelmatig lastig om te beslissen wat wijsheid is. Ga ik naar die verjaardag of blijf ik thuis? Ga ik naar het judo-examen van de kinderen? Mag dit? Kan dat? Zou ik…
Sinds het de laatste weken nog donker is als ik wakker word, wil ik me ’s ochtends steeds omdraaien en niet meer wakker worden, tot de zon weer schijnt en de krokussen uitlopen.