Met mijn kinderen stond ik een paar jaar geleden voor de ingang van een mooie Italiaanse kerk. Voordat we erin gingen, zei ik hun dat ze stil moesten zijn. Daarna liepen we naar binnen.
Als tiener hield ik een dromendagboekje bij. Elke nacht droomde ik en eenmaal wakker dagdroomde ik verder. Het was zelfs zo erg, dat mijn collega’s mij ‘de dromer’ als bijnaam gaven.
Wij oordelen wat af en dat is eigenlijk niet zo vreemd. Het helpt ons namelijk om in te schatten of iemand betrouwbaar is, of we iets gemeenschappelijks hebben, waardoor we een verbinding kunnen voelen.
Houd jij er ook van om liederen te zingen voor God? Ik wel. Als ik de eerste klanken van een bekend lied hoor, raak ik soms zomaar ontroerd. Dat komt doordat veel liederen vermengd zijn met herinneringen.
Als enthousiaste tiener deed ik mee aan de Nacht zonder Dak. Van een aantal dozen maakte ik met vrienden een soort hut, waarin we probeerden de nacht door te brengen. Van slapen kwam het niet.
In mijn zomerse bikini valt het me altijd extra op: de littekens van striae op mijn heupen en vooral rondom mijn navel. Enkele jaren geleden was ik mijn tweede zwangerschap bijna volledig striaevrij doorgekomen...