Binnenkamer - Sestra
20 mei, 2018

De Heilige Geest

Mag ik je op deze eerste Pinksterdag iets nogal persoonlijks vragen: Ben jij het afgelopen jaar gegroeid in je liefde voor de Heilige Geest? Ben jij meer van Hem gaan houden? Misschien vind je het een raar idee: houden van de Heilige Geest, omdat je de Geest ziet als een ‘iets’. Toch is de Geest geen ‘iets’; Hij is Iemand. De Heilige Geest is deel van de Drie-enige God: Vader, Zoon, Geest. Jezus stelt de Heilige Geest aan ons voor met twee namen: ‘Trooster’ en ‘Geest van de Waarheid’ (zie Johannes 14:15-18). En de Heilige Geest doet heel veel; een kleine greep eruit...
13 mei, 2018

Moedergevoel

Ik kan het niet helpen. Onwillekeurig moet ik altijd even glimlachen als ik lees dat Paulus zichzelf vergelijkt met een moeder. Welk beeld ik ook van hem heb, niet dat van een zorgzame moeder. Apostel, leraar, evangelist, ja. Een krachtige persoonlijkheid die zonder ergens doekjes om te winden zijn en Gods gedachten op papier zet, zeker. Een strenge vader die zijn geestelijke kinderen terechtwijst, dat soms ook. Maar een moeder… Een moeder zorgt voor haar kinderen, geeft hun te eten, voorziet hen van alles wat ze nodig hebben om lichamelijk en geestelijk veilig en toegerust op te groeien tot zelfstandige mensen. Een moeder offert daar heel veel voor op.
6 mei, 2018

Hoofd in de wolken?!

Hemelvaart is een beetje een ondergesneeuwde hoogtijdag van de christenen. We gaan vaak nog wel naar de kerk, maar echt vieren doen we Jezus’ hemelvaart niet. En dat terwijl het juist wel een feestelijke gebeurtenis is. Zoals ik laatst las in een boekje: Eigenlijk zouden we met hemelvaart hemelsblauwe tompouces moeten eten. Met Koningsdag eten we een oranje tompouce, maar nu moeten we een hemelsblauwe eten. Want er is wel degelijk iets te vieren met hemelvaart. Jezus gaat in Zijn nieuwe lichaam terug naar de Vader. Hij wordt verheerlijkt als Koning, Zijn taak is volbracht, Zijn werk zit erop. Een soort Koningsdag voor Jezus. Jezus is niet alleen de gekruisigde, de opgestane en mensgeworden Heer, maar ook de verheerlijkte Heer.
29 april, 2018

De God van het ‘ja’

Laten we onszelf, als gelovigen in Christus, eens een moeilijke vraag stellen: worden wij door de mensen die ons kennen meer gekenmerkt door wat we niet doen vanwege ons geloof – of door wat we juist wel doen? Wat we niet doen is uiteraard belangrijk. De Tien Geboden bestaan bijna alleen uit dingen die je niet moet doen. Zonder twijfel moet ons leven gekenmerkt worden door een aantal van die dingen als we ernaar streven om God te behagen. Maar is dat alles wat ons als volgelingen van Christus apart zet? Roept onze persoonlijke versie van het christendom negatieve associaties op?
22 april, 2018

De koning komt!

Er is wat mij betreft geen fijnere dag in het jaar dan Koningsdag! We vieren dat de koning jarig is: onze koning! En daarom is het een dag van gezelligheid, het ver- en aankopen van oude troep, het eten van ‘hooi op een stokje’, zoals mijn kinderen een suikerspin noemen… Een waar feest! In de Bijbel lezen we veel over koningen. Eigenlijk is dat niet zo gewoon, want in de tijd van de profeet Samuel regelden de rechters namens God alle zaken. Maar toen de Israëlieten zagen dat hun buurlanden een koning hadden, wilden zij ook een menselijke koning. God, de werkelijke Koning van Israël, werd aan de kant gezet. Gedurende de eeuwen die daarop volgden, zijn er vele koningen gekomen en gegaan.
15 april, 2018

Vrede zij met jullie

Ik moet erg lachen om die heerlijke ironie dat de leerlingen juist door de vredegroet van Christus zich een hoedje schrokken (zie Lucas 24:37). Johannes 20:19 legt uit waarom het verrassingsbezoek van Christus hen zo benauwde. De leerlingen hadden de deuren op slot gedaan, omdat ze bang waren voor de Joden. Lucas 24:37 vertaalt twee krachtige oorspronkelijke woorden om de paniek van de leerlingen te beschrijven. Ze hadden niet banger kunnen zijn. Als ze niet zo verstijfd van angst waren geweest, hadden ze waarschijnlijk gerend voor hun leven. Een paar minuten daarvoor hadden ze nog zo blij geroepen: ‘Het is echt waar!’ Maar nu ze oog in oog met Jezus stonden, werd het hun bijna te veel.
8 april, 2018

Een onverdiend geschenk

Ik ben absoluut geen evangelist, maar ga een gesprek over het geloof nu ook weer niet uit de weg. Zeker niet als iemand mij er op de vrouw af een vraag over stelt. Dat men op mijn werk wist dat ik op zondag naar de kerk ging, was niet zo vreemd, want op maandag werd steevast de vraag gesteld: wat heb jij het afgelopen weekend gedaan? Toen ik daar een keer eerlijk antwoord op gaf, klonk het: ‘Begrijp ik nu goed dat jij íédere week naar de kerk gaat?’ De collega aan de andere kant van het bureau keek mij aan alsof hij een zeldzame diersoort tegenover zich had zitten. ‘Mea culpa’, antwoordde ik, terwijl ik mijn handen ophief. ‘Waarom, in vredesnaam?’ ‘Omdat het daar fijn is,’ zei ik naar waarheid.
1 april, 2018

Onvoorwaardelijke liefde

De eerste keer dat ik deze quote hoorde, raakte die mij diep. De scène is natuurlijk deels verzonnen, maar de waarheid achter deze eenvoudige woorden is haast niet te bevatten. Het is in zekere zin een heel persoonlijke omschrijving van Romeinen 5:8. Dat Hij, de Zoon van God, bereid was om voor mij te sterven, zonder dat daar iets tegenover stond en staat, dát bewijst Gods liefde voor mij en dát is voor mij voldoende reden om van Goede Vrijdag en Pasen elk jaar weer een heel bijzonder feest te maken. In de drie decennia dat de Heer Jezus op deze aarde rondwandelde, had Hij al heel vaak laten zien hoe diep Zijn liefde ging. Hij ontfermde Zich over mensen aan de rand van de maatschappij, verschoppelingen, mensen die door hun omgeving uitgespuwd werden.
25 maart, 2018

Alstublieft, Vader

Toen Jezus Zich in de hof van Getsemane op de grond liet vallen en uitriep: ‘Abba, Vader’, riep Hij het uit tot de Abba die regen kan geven, de Heerser over heel de aarde. Alles was mogelijk voor die Papa… ook dat Hij de beker van doodsangst zou weghalen. Maak dit moment nooit kleiner en minder door te denken dat God de beker niet had kúnnen wegnemen. Haal Gods vrijheid om te kiezen niet weg. God had er immers voor kunnen kiezen de weg van het kruis te verwerpen. Hij is tenslotte de Heerser over het heelal. Dat God het proces had kunnen stopzetten en het toch niet deed, is een weergaloze uiting van liefde. Zou jij iemand kunnen bedenken voor wie je je enige kind zou laten doodmartelen?