Binnenkamer - Sestra
22 juli, 2018

Samen

Gemeente zijn doen we samen. In het koninkrijk van God zijn we samen. Later, voor Gods troon, staan we samen. Ondanks dat wij soms moeite hebben met dat ‘samen’, gaat het bij Jezus altijd om samen! Een voorbeeld. Na jarenlange slavernij waren de Israëlieten niet rijk en voordat ze vertrokken uit Egypte vroegen ze hun Egyptische buren dan ook om geld en goed; een soort sponsoractie. Misschien hebben sommigen zich in de woestijn rijk gerekend en gefantaseerd over wat ze met die rijkdom zouden doen. Maar toen zei Mozes: ‘Geef van je spullen een vrijwillig offer aan de Heere.’ En dat vroeg hij, omdat God hem de opdracht had gegeven om een tent van ontmoeting te maken – de tabernakel – en daar materiaal voor nodig was.
15 juli, 2018

En tóch…

Je hoort het mensen met een traumatisch verleden weleens zeggen: ‘En tóch was God erbij.’ Een opmerking die meer vragen oproept dan beantwoordt. Want als God erbij was, waarom liet Hij die erge dingen dan gebeuren? En hoe kun je überhaupt beweren dat Hij erbij was? Hoe heeft Hij Zijn nabijheid dan kenbaar gemaakt? In Gods Woord komen we op diverse plaatsen de belofte tegen, uitgesproken door God Zelf, dat Hij altijd bij ons is. Dat Hij ons nooit zal verlaten. Dat is enerzijds natuurlijk geweldig, maar kan anderzijds ook heel pijnlijk zijn. Want als God ons nooit verlaat, betekent dat dus dat Hij er ook was, midden in die inktzwarte nacht. Midden in dat vreselijke onrecht dat ons werd aangedaan…
8 juli, 2018

Laat je (ver)vullen

Christus deed vele wonderen in de tijd dat Hij als mens onder ons leefde. Zijn eerste wonderteken was zonder twijfel erg belangrijk. Ik geloof dat het wonder dat Hij in Kana deed nog steeds het geweldigste wonder is dat Hij verricht voor iedere bereidwillige zoeker die nog aan deze aarde gebonden is: Christus vult lege kruiken. Niets doet het leven meer teniet dan leegheid. Onbezette plekken in ons binnenste blijven nooit lang leeg. Die ruimte is als een vacuüm, dat alles binnen bereik naar zich toe trekt. Als er niets aan gedaan wordt, duurt het niet lang voordat het leven op de zelfvernietigingsknop drukt. Christenen zijn hier niet van vrijgesteld. We kunnen het eeuwige leven bezitten en toch niet ‘vervuld’ zijn van Gods liefde.
1 juli, 2018

Vertrouw op de Heere

‘Autonomie’ en ‘zelfstandigheid’, dat lijken de toverwoorden van deze tijd. Meer dan ooit worden mensen in onze samenleving gestimuleerd om hun éígen leven vorm te geven, hun éígen beslissingen te nemen. Want niemand anders dan jíj weet toch wat goed voor je is? Maar God zegt: ‘Nee, laat Míj jouw leven vormgeven.’ Het is Zijn grootste verlangen dat je Hem vertrouwt en alle touwtjes van je leven uit handen geeft. Hoe dat moet? Dat leren we van de jongen uit Johannes 6. Hij kwam bij Jezus omdat hij gehoord had dat er niet genoeg te eten was voor de grote mensenmassa die op de been was. Hij had vijf broodjes en twee vissen bij zich. De jongen had alles zelf kunnen opeten, het was zijn eigen lunch, maar hij deed het niet.
24 juni, 2018

Hij kent je bij je naam

Mijn vader hield ervan om dj te zijn; niet op de radio maar op cassettebandjes. Met de jingle eronder van Radio Paradijs introduceerde hij zichzelf en praatte vervolgens de liedjes aan elkaar. Elk voorjaar haalde hij deze hobby weer uit de kast om voor mij en zijn andere kinderen een persoonlijk bandje te maken. Gedurende de lange autorit naar (toen nog) Joegoslavië of Italië konden we naar die bandjes luisteren.
17 juni, 2018

Gebruik je talent!

Overal zie je talentenjachten. Je mag uitblinken in je talent. Maar het kan je ook onzeker maken en jezelf doen afvragen: Heb ik zelf wel een talent en durf ik er iets mee te doen? In deze gelijkenis gaat het over talenten. De eerste twee dienaren drijven er handel mee en komen met het dubbele aantal talenten terug, maar de derde dienaar begraaft zijn talent. Hij is bang om het te verliezen. In dit verhaal zijn de talenten betaalmiddelen. Maar je kunt het ook vertalen naar talenten in je leven. Het talent om goed te kunnen verbinden, het talent om te musiceren of goed te kunnen omgaan met ouderen of kinderen.
10 juni, 2018

God als moeder

‘Daar heb ik nou helemaal niks mee.’ De vrouw die naast me zat tijdens de kerkdienst fluisterde die woorden, maar haar verbeten toon sprak boekdelen. We hadden zojuist met de hele gemeente het Onze Vader gebeden. Ik keek haar van opzij even vragend aan, maar de situatie leende zich niet voor een uitgebreid gesprek en mijn buurvrouw maakte een gebaar van ‘laat maar’. Na de dienst vroeg ik haar wat ze met haar opmerking bedoelde. ‘God wordt in de hele Bijbel altijd maar afgeschilderd als Vader. Het zal wel iets met de patriarchale cultuur van toen te maken hebben, maar ik zie God liever als een moeder.’ Haar toon had opnieuw iets grimmigs. Ik kende de vrouw al jaren, maar realiseerde me dat ik maar weinig wist over haar verleden. ‘Heeft dat misschien iets te maken met de ervaringen met jouw eigen vader?’ vroeg ik voorzichtig.
3 juni, 2018

Een gebroken halleluja

Ik houd van de psalmen. Het hele scala aan menselijke emoties komt erin voorbij: diepe droefheid, intense blijdschap, opstandigheid, boosheid, spijt, wroeging, vertwijfeling. Ook de waaromvraag wordt niet gemeden. In Psalm 42 richt David zich rechtstreeks tot God: ‘Tot God, mijn rots, wil ik zeggen: “Waarom vergeet U mij, waarom ga ik gehuld in het zwart, door de vijand geplaagd?”’ (vers 10) En in Psalm 13 schreeuwt hij het uit: ‘Hoelang nog, Heer?’ Wie van ons kent dit niet, die roep in ons hart? Naarmate ik ouder word, klinkt die bij mij steeds luider. Misschien komt het omdat ik nu kleinkinderen heb, dat de beelden van oorlog, geweld en hongersnood me steeds harder raken. Ook bij zaken die spelen in mijn eigen omgeving, denk ik vaak: Hoelang nog, Heer?
27 mei, 2018

De voorraadkast

‘Eén in de was, één in de kast, één aan de bast.’ Dit devies voor de hoeveelheid ondergoed van vrouwen in de 19e eeuw zou je gerust ook kunnen zien als goede raad voor een gebalanceerd huishouden. In een goed draaiend huishouden maak je immers gebruik van dingen, draag je zorg voor onderhoud en zorg je dat je iets achter de hand hebt. Maar hoeveel houd je achter de hand of anders gezegd: wat ligt er in je voorraadkast?