Stel, je bent puber. Je prefrontale cortex is nog niet rijp en je kunt nog niet goed plannen en gevolgen op de lange termijn overzien (ook al denk je daar zelf anders over), maar je ziet ook de wereld aan je voeten liggen.
Een druilerige zaterdag in januari. Een zolder die moet worden opgeruimd, want we gaan verhuizen: Eén plus één is twee: dit is een uitgelezen kans om spijkers met koppen te slaan op die zolder!
Oud en nieuw, ondanks alle clichés is het voor mij toch een moment van even stilstaan. Dit jaar nog wat meer dan andere jaren, want dit jaar, vorige maand eigenlijk pas, overleed mijn vader.
Ik heb een Micha-cursus gedaan. Een wát? Een Micha-cursus. Dat is een cursus waarin je leert goed en recht te doen aan mens en milieu. Een thema’s dat voorbijkomt is onder meer: consuminderen.
Een paar jaar geleden ging onze oudste drie maanden van huis om in het buitenland te studeren. De vrijheid lonkte, weg van moeders vleugels! Hoewel, soms zijn die vleugels van mama best handig.
Wat was het heerlijk, zeg! Twee weken Italië, beetje rondtrekken, beetje kamperen, dobberen op het Lago Maggiore-meer, pizza’s eten op een terrasje… Bruin en voldaan kwamen we thuis.