Als in de Bijbel gesproken wordt over zonde, gaat het meestal niet over het doen van verkeerde dingen. Zonde is dat je je diepste betekenis niet in God vindt. Terwijl God de enige bron is die ons waarde en zekerheid kan geven.
Thuis hebben we een bloemen-abonnement, eens in de vier weken krijgen we een prachtig boeket bezorgd. Elke keer als we ze binnenkrijgen is het weer een feestje. Van elke bloemsoort zit er maar één in het boeket, waardoor het een samenstelling is van allerlei verschillende bloemen en bladeren.
Ik zal nooit vergeten dat ik ooit een brief kreeg van een docent maatschappelijk werk waarin ze schreef dat ik een opleiding moest volgen aan haar universiteit, wilde ik ooit met jonge mensen mogen werken. In die tijd leidde ik een jeugdprogramma dat – door Gods genade – groeide en bloeide.
Bij het bos denk je waarschijnlijk als eerste aan bomen. Toch is het bos meer dan dat. Denk eens aan de bodem. Die ligt vol bladeren, takjes en mos. En daartussen kan het krioelen van torretjes, mieren en kevertjes. Ik kan echt genieten van wat ik zie als ik stilsta.
‘Zou je willen helpen met het kinderwerk? We zoeken nog iemand. Jij bent daar zo goed in!’ Ik zeg ja, terwijl alles in mij nee zegt. Op zondag vind ik het heerlijk om een keer geen juf te zijn. Ik probeer deze gedachte weg te drukken.
Een tijd lang woonde ik in Engeland, in een dorpje aan de Noordzeekust. Eens in de zoveel tijd verscheen er in het lokale krantje een bericht dat er iemand was verongelukt; een zwemmer die de stroming verkeerd had ingeschat, of iemand die te dicht bij de rand van het klif was gekomen.