Het verhaal van de verloren zoon is prachtig. Dit voorjaar volgde ik een moederretraite, waarin dit verhaal centraal stond. Drie dagen lang stonden we stil bij deze vader en zijn zoons.
Och, dacht ik zojuist. Wat mis ik het bloggen voor Sestra toch, over ik & mama-zijn. Ik ben er een behoorlijke tijd mee gestopt, maar het vuurtje laait op en het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Dus hier ben ik weer.
Bijna Moederdag. Peuter is zo tevreden over haar zelfgeknutselde werkje dat ze het gisteren alvast heeft uitgepakt en neergezet bij haar eigen rommel. Oudste giechelt over moeders die niet in de klas mogen komen.
Als rechtgeaarde boerendochter opgegroeid in de Gereformeerde Bondskerk op het Veluwse platteland is het mij met de Brinta ingegoten: Biddag voor gewas en arbeid = lente in aantocht!