Het is niet altijd zo eenvoudig om regelmatig uit mijn bijbel te lezen. Een drukke dag voor de boeg, social media, een volle agenda… Het vraagt om aandacht en leidt me af van mijn stille momenten met God.
Geen tijd om te huilen, te druk om te huilen, de rust niet kunnen vinden om te huilen. Ik ben nogal een huilebalk. Lees ik in de Bijbel, dan kan ik zo geraakt zijn van wat ik lees dat de tranen me in de ogen springen.
"Het mes snijdt aan twee kanten." Een tijdje terug plaatste ik een Facebookberichtje met deze opmerking. Ik realiseerde me dat het brood smeren voor de kinderen voor mij een stimulans is om op te staan.
Misschien loop je met geheimen rond: omstandigheden, gebeurtenissen of situaties die je nog nooit met iemand hebt kunnen of durven delen. De reden van niet-delen kan van alles zijn: angst voor afwijzing.
Er ligt een nieuw jaar voor je, een mooie gelegenheid om te starten met een dagboek. Het einde van een jaar en het begin van een nieuw jaar is een mooie gelegenheid om terug te blikken en vooruit te kijken.
Ik ga nog al eens aan mezelf voorbij. Gewoonweg omdat het goed met me gaat en ik zelf niet zo veel aandacht nodig heb, of denk te hebben. In deze uitspraak zit natuurlijk altijd een valkuil.