Decemberstress

Ik ga nog al eens aan mezelf voorbij. Gewoonweg omdat het goed met me gaat en ik zelf niet zo veel aandacht nodig heb, of denk te hebben. In deze uitspraak zit natuurlijk altijd een valkuil. Maar deze dagen merk ik toch echt dat december nog steeds niet mijn maand is. By the way.. dat is het natuurlijk ook niet.

Ik heb altijd grote moeite met deze maand gehad. Het liefst dook ik ergens in november mijn bed in, om er vervolgens eind februari weer uit te kruipen. Eerlijk bekennen: jaren is het zo gegaan. Juist op die feestelijke momenten lag ik in mijn bed. Mijn depressie legde me volkomen lam. De feestvreugde waar ik niet in kon delen. Het is nu gelukkig al een aantal jaren anders. God dank gaat het naar omstandigheden gewoonweg goed. Wie had dat ooit durven dromen? En toch… ik kom mezelf tegen. Juist ook nu weer. Het kost me de grootste moeite om mijn bed uit te komen. Om nog enigszins overzicht in mijn hoofd te houden. En alleen al denken aan het huis gezellig maken en een kerstboom in huis te halen: ik haak af. Ik krijg het niet georganiseerd.

Wat de reden is? Ik ben moe. Maar waar komt die moeheid vandaan? Van verwachtingen dat het gezellig moet zijn? Van pijn uit het verleden, de eenzaamheid die ik, wij, jaren hebben gevoeld juist met de feestdagen? Ergens kruipt het toch weer onder mijn huid. Te moe om te bidden. En toch vanmorgen gedaan. Naar aanleiding van het verhaal uit Johannes 4 mijn verlangen aan Hem voorgelegd of ik namens Hem een bron mag zijn voor mijn omgeving, voor mijn gezin, juist ook in deze donkere dagen.

Zijn vraag aan mij: mag Ik dan eerst jouw bron zijn? Jouw enige bron?! Kom je dan eerst bij Mij drinken voordat je je bed uitgaat, aan de slag gaat en een poging doet om je huis gezellig te maken en de moeder te zijn, die je graag wilt zijn voor je kinderen, een vrouw die je graag wilt zijn voor je man? Zonder Mij ga jij het niet redden. Dat weet je toch wel? Je viert feest omdat Ik, je Redder, ben geboren. Laat Mij dan ook daadwerkelijk je Redder zijn. Van jou, van je kinderen, van je man, van deze wereld. “Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven” (Matt 11:28).