Mijn jongste dochter, Story Jane, maakt tekeningen van mij met ontelbare littekens. Ze volgt ze met haar kleine vingertjes en vraagt wanneer ze weggaan. De wonden van mijn vele operaties drijven haar vreemd genoeg naar mij toe.
Traditiegetrouw hebben we ook dit jaar weer een Kerstluik geschreven dat bestaat uit overdenkingen van onze vaste schrijfsters. Het thema voor dit jaar is: het favoriete kerstlied van elke schrijfster
Prachtig. Dat is iets wat je je misschien lang niet altijd voelt. Misschien wel nooit. Je vindt jezelf te dik. Je benen zijn te kort. Je armen te spichtig. Je neus te lang. Je haar te sluik. Prachtig, jij? En toch…
Eindelijk was-ie daar dan, langverwacht en reikhalzend naar uitgekeken door enthousiaste biblejournalers: de Schrijfbijbel! Een bijbel om in te schrijven uiteraard, maar waar je ook nog zo veel meer mee kunt.
Nog een paar nachtjes en dan is het weer zover: Sinterklaas. De avond om met z’n allen rond een knappend haardvuur te zitten. Compleet met schaaltjes vol kruidnootjes op tafel, mokken met chocolademelk binnen handbereik.
Ik heb niet zo veel met vrouwentijdschriften, -verenigingen of -conferenties. Misschien komt dat omdat ik als predikant en theoloog in een mannenwereld, namelijk die van de theologie en kerk, werk.