Veel christenen herkennen zichzelf in de dichter van Psalm 42. Deze psalm is het gebed van een gelovige die veel vragen heeft. Hij voelt zich verlaten en verlangt hevig naar de veiligheid bij God.
Tegenwoordig vliegen de superfoods, zaden, zoete aardappels en andere gezonde producten en recepten je om de oren. Maar waarom zouden we zo veel producten steeds maar moeten vervangen?
Als ik groot ben, eet ik nóóit meer pap! Dat dacht ik als kind. Elke ochtend verplicht Brinta, met een dik vel. Zó gezond. Woonde ik maar vast op kamers, ging dan door mijn hoofd. Nee, mindful genieten was niet mijn sterkste kant.
‘Dit is meer dan ik kan dragen, Heer!’ Heb jij dit weleens verzucht? Je kwam in omstandigheden terecht die zo moeilijk waren. Het leek wel of de grond onder je voeten weggeslagen was. Ineens stond je wereld op zijn kop.
Wie in de supermarkt het tijdschriftenrek bekijkt, wordt omvergeblazen door magazines die gaan over onthaasten, balans, spiritualiteit en… loslaten. Grote kans dat je ook een vrouw ziet in relaxte kleding in een yogahouding.
We hebben allemaal onze Goliat – een moeilijke baas, een bezitterige schoonmoeder, een opstandige peuter of een egoïstische buurman. Wat zou ons leven makkelijk zijn als God die reus zou weghalen.