Soms beland je in een land dat je alleen kent van horen zeggen. Dat overkwam mij afgelopen week. Ik ben beland in het land van de mammografie, echoscopie, MRI-scans en PET-scans. Het land van puncties en een biopt.
Alles op deze aarde wat kan wankelen, zal ook daadwerkelijk wankelen en verdwijnen. Maar de Bijbel verzekert ons ervan dat als Christus in ons woont, we mét en ín Christus een onwankelbaar geloof kunnen bezitten.
Het kerstfeest is voorbij. Je bent een aantal dagen geleden wellicht (een paar keer) naar de kerk geweest om Jezus’ geboorte te vieren en hebt tijd doorgebracht met familie of vrienden, samen gegeten en het gezellig gehad.
Als je vandaag om je heen kijkt, kan het haast niet anders of je ziet ergens lichtjes, want zodra december zijn intrede doet, verschijnen ze overal. Deze lichtjes – of het nu adventskaarsen zijn in kerken...
Als de zon zich laat zien, is dat natuurlijk altijd fijn, of het nu lente, zomer, herfst of winter is. Maar in de wintermaanden, wanneer het minder vanzelfsprekend is dat zij schijnt en het ook lang donker is, is zonlicht misschien wel het fijnst.
Het was jarenlang mijn dagelijkse strijd: Jezus volgen én dealen met een alcoholverslaving. Wijn was mijn grootste vriend en mijn ergste vijand. Ik leidde een compleet dubbelleven, waar niemand iets van afwist.