We leven in een tijdsgeest waar alles instant moet. Alles moet snel, hip, leuk en makkelijk. Niets moet moeite kosten. Normen vervagen. We kunnen als christenen soms best wat somber zijn over de tijd waarin wij leven.
Op elk moment van de dag woedt er een strijd om je heen. Een strijd die je niet kunt zien maar die je wel in elk aspect van je leven kunt voelen. Een heel reële vijand is namelijk krijgslisten tegen jou aan het uitdenken en wil je overweldigen.
Veiligheid. Vertrouwdheid. Rust. Daar denk ik aan als ik het woord ‘thuis’ hoor. Een plek waar je je op je gemak voelt, waar je helemaal jezelf kunt zijn. Een plek die jouw sfeer uitstraalt, met spullen die jij hebt uitgekozen.
Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met het nieuws. Aan de ene kant vind ik het fijn dat ik op de hoogte word gesteld van de belangrijke dingen. Maar anderzijds leiden de nare berichten er vaak toe dat ik ga piekeren.
In de Bijbel staat heel wat keren ‘wees niet bang’ of ‘vrees niet’. Na die woorden volgt meestal iets wat God doet. Zoals dat Hij je terzijde staat, beschermt of je zal helpen. Maar in de Jesaja 41:10b is dat niet het geval.
Misschien zie je dit jaar als een berg tegen de kerstdagen op. Niet zozeer vanwege de betekenis van het feest, maar vanwege alle bijbehorende gezelligheid en huiselijkheid. Wat doe je met kerst als je leven op z’n kop staat?