‘Mag ik wel genieten van het leven hier?’ Dat heb ik me in de afgelopen jaren zo nu en dan afgevraagd. Ik wist het niet goed. Ik hoop dat je deze vraag hoofdschuddend leest en dat je het liefste tegen me zou willen zeggen: ‘Natuurlijk mag dat, Elsa!’

Heeft bidden wel zin? Er zijn veel mensen die daaraan twijfelen, en niet alleen niet-gelovigen. Ook als je gelooft, kan de twijfel toeslaan wanneer er niet gebeurt waar je God om hebt gevraagd. Als je bijvoorbeeld al lange tijd bidt om een kindje en toch steeds weer niet zwanger blijkt te zijn.

De schrijver van Psalm 88 noemt zichzelf een naamloze dode, een gesneuvelde in het massagraf. Hij beschrijft de wanhoop, het verdriet en de eenzaamheid. En besluit dan: ‘Mijn beste vrienden hebt u van mij vervreemd, mijn enige metgezel is de duisternis’.

Ik ben dol op een nieuw begin. De eerste dagen van een nieuw jaar inspireren mij altijd om elk aspect van mijn leven en mijn agenda weer eens nauwkeurig onder de loep te nemen en waar nodig aan te passen. Ik wil zeker weten dat ik op koers blijf – mijn blik gefocust op de weg die ik moet gaan.

Vandaag vieren we in alle rust en met een hart vol dankbaarheid, vrede en blijdschap de geboorte van Jezus. Maar laten we nooit vergeten hoe Hij kwam: als een baby, in een stal, als kind van een tienermeisje en haar echtgenoot.

Herken je het? Je leest in je dagboekje, en terwijl je leest komt de naam van een vrouw uit je gemeente in je gedachten. Je vergeet haar weer, maar later op de dag, terwijl je een lied beluistert, denk je ineens weer aan haar. Heb je er weleens over nagedacht dat dit de stem van de Heilige Geest kan zijn?