Toen ik vijfentwintig jaar geleden moeder werd, belandde ik in een depressie. In plaats van een roze wolk, was er een diep, donker gat. Ik voelde me moederziel alleen en zo schuldig als moeder dat ik het er met niemand over had.
Wie schrijft, die blijft, wordt weleens gezegd. Zo werkt het ook bij mij. Als ik opschrijf waar ik mee bezig ben, geeft het me iets tastbaars. Zoals de bevrediging die ik kan ervaren als ik iets van mijn lijstje mag doorstrepen.
Vorig jaar heb ik bijgehouden hoeveel boeken ik las. Ieder stapeltje werd gefotografeerd en vereeuwigd op Instagram. Ik kwam tot een totaal van 153 boeken. Gek genoeg viel mij dat een beetje tegen, ik dacht echt dat ik de 200 zou halen!
Eind 2015 kreeg ik een mooie smartphone van mijn werk. Uiteraard om te gebruiken voor mijn werk, maar ook o zo fijn voor privégebruik! Een van de eerste dingen die ik deed, was Instagram erop installeren.
Heb je dat ook weleens, dat een woord of een lied je in zijn greep krijgt en niet meer loslaat? Dat heb ik de laatste tijd met het woord ‘relentless’. Vooral in de context van het liedje 'Relentless' van Hillsong.