(H)erkenning

6 juli, 2017

Toen ik vijfentwintig jaar geleden moeder werd, belandde ik in een depressie. In plaats van een roze wolk, was er een diep, donker gat. Ik voelde me moederziel alleen en zo schuldig als moeder dat ik het er met niemand over had. Ik kon mijn verhaal niet kwijt en mijn ervaring niet delen. Ik kende geen lotgenoten was jong moeder in een voor mij onbekend land, en ik was vastbesloten om zelfstandig te zijn en het zelf te kunnen.

Met gemengde gevoelens kijk ik nu naar sites als loedermoeder.nl waar moeders vrijuit hun strubbelingen delen, vaak met een flinke portie humor. Wat had ik het heerlijk gevonden om die herkenning te vinden, me te realiseren dat ik niet de enige was die niet voldeed aan wat voor imago dan ook van de ‘perfecte moeder’. Te beseffen dat een liefdevolle moeder zijn soms niet vanzelfsprekend is.

Achteraf is het troostend om erkenning te krijgen voor de moeilijke situaties van toen. Maar het doet ook pijn, want ik had mezelf die (h)erkenning zo lang geleden zo graag gegund. Toen heb ik veel en vaak stil geworsteld, in plaats van troost te zoeken bij anderen.

Nu lees ik op het internet verhalen van vrouwen over hun volwassen kinderen, over de menopauze, over kronkels in vrouwenhoofden die zo lijken op de kronkels in de mijne. Dan slaak ik een zucht van opluchting en wegen mijn eigen twijfels, angsten en zorgen even minder zwaar. En vaak grinnik ik, omdat iemand het zo treffend onder woorden weet te brengen dat ik wel moet lachen. Met het lachen komt lucht en ruimte, en kan ik weer opgetogen verder met mijn best doen om een liefdevolle moeder en leuke vrouw zijn.

Openheid is een kostbaar goed. Openheid op het internet, waardoor je merkt dat je niet de enige bent die ergens mee zit. Openheid onderling, met de mogelijkheid dat iemand je met een warme blik aankijkt en zonder oordeel aanhoort, zodat je weet dat je er mag zijn met al je rarigheden. Laten we lotgenotencontact koesteren, ervoor gaan dat we elkaar door de (h)erkenning bemoedigen en ondersteunen, en laten we vooral ook vaak en veel om elkaar lachen.

Dat geeft de moed om onzekerheid los te laten en gewoon te genieten van wie we zijn!

Reacties

nieuwe reacties


Wachten De juiste diagnose
Wachten
De juiste diagnose