‘Mama, wanneer kom jij overblijven op school?’ Onze dochters hebben deze vraag regelmatig gesteld. Altijd aan mij, nooit aan mijn man. En steeds levert dit een schuldgevoel op, want ik werk op de dagen dat er wordt overgebleven.
‘Mama, ik heb gedroomd!’ Onze dochter Linde roffelt op maximale snelheid van de zoldertrap naar onze slaapkamer. Tranen stromen over haar wangen. ‘Er waren twee honden, en ze beten me doormidden!’
Falen, mislukken, een confronterend thema. Ik denk met enige regelmaat: Anje, had dit nou niet anders gekund? Juist omdat ik nogal wat ballen hoog te houden heb, heb ik best weleens het gevoel dat ik iemand tekortdoe.