Op 2 november vieren we Dankdag voor gewas en arbeid. Een dag waarop we extra stilstaan bij wat we van God ontvingen en dan specifiek gericht op eten en drinken en ons werk.
Wat hebben LEGO en de Bijbel nou met elkaar te maken? Niks, dat klopt. In de Bijbel lees je nergens over die gezellige, gekleurde blokjes waar je kinderen uren mee kunnen spelen.
Zijn jullie weleens ergens in de bergen op vakantie geweest? Waar de heuvels overgaan in rotsen en het soms net is alsof er op de toppen van de bergen is gestrooid met een bus poedersuiker…
Er zijn van die momenten dat ik ons kroost overzie en denk: nou, meid – manlief inbegrepen – die opvoeding staat aardig op de rails. Er wordt fatsoenlijk gegeten. Ze zeggen tegen de volwassenen u.
Bartimeüs kan niet zien… Daar gaat onze laatste avond over in de serie over de wonderen van Jezus. Als intro keken we een leuk filmpje van Elly en de Wiebelwagen.
Lieve mama. Dit jaar word ik veertig. Laatst realiseerde ik me dat jij, toen je net zo oud was als ik nu, je kinderen al kwijt was. Getrouwd of op kamers. Je kon niets meer aan de opvoeding toevoegen.
Wonderen van Jezus – met die serie houden we ons op dit moment bezig, en zo komen we ook bij het verhaal over de storm die gaat liggen als Jezus hem toespreekt. Wat een ongelooflijk wonder…
Voor de lijdenstijd en Pasen schreef ik al over een wonder dat Jezus gedaan heeft. Vandaag over het wonder van de genezing van de verlamde man, die door zijn vier vrienden bij Jezus gebracht werd.