"Het mes snijdt aan twee kanten." Een tijdje terug plaatste ik een Facebookberichtje met deze opmerking. Ik realiseerde me dat het brood smeren voor de kinderen voor mij een stimulans is om op te staan.
'Ja, naar omstandigheden gaat het hier goed.' Ik hoor het Johan zeggen aan de telefoon. Na een kwartier is het telefoongesprek afgelopen. Ondertussen heb ik nagedacht over de zin die ik opgevangen heb.
Van de week schrok ik vroeg in de ochtend wakker. En of ik er nu van gedroomd heb of niet; ik werd wakker met de gedachte aan Noach. Noach, een geliefd persoon in kinderbijbels en prentenboeken.
Ik liep door het centrum van Rotterdam, terwijl ik luidkeels het refrein zong van niemand minder dan… Woezel en Pip. Tja, dat krijg je blijkbaar als je moeder bent. Dat had ik van tevoren ook niet kunnen bedenken.
Afgelopen week zijn we op vakantie geweest in Inzell in Duitsland, vlak ij de Oostenrijkse grens. We hebben heerlijk genoten en de omgeving is daar prachtig. In de buurt ligt het plaatsje Berchtesgaden.
Ik houd van de winter! De heerlijkste dagen vind ik wanneer de lucht blauw is, en je adem wegvliegt als wolkjes, omdat het zo koud is. De rijp die de bomen met een witte waas omkleed, of beter nog de sneeuw.