Onze liefde voor elkaar is bijna altijd voorwaardelijk. De ander houdt van mij als ik dat verdien. En ik houd van de ander als hij of zij zich gedraagt zoals ik denk dat goed is. Van mezelf houden lukt alleen als ik voldoe aan de eisen die ik mezelf stel.

Eerlijk gezegd zijn er van die dagen dat ik alle nieuwsbronnen het liefst op afstand houd. Zo ver mogelijk. Al dat slechte nieuws is soms gewoon te veel tegelijk. Wat mij daarbij regelmatig naar de keel grijpt, is een gevoel van onveiligheid.

Misschien heb je hem gelezen, de roman Les Misérables. In ieder geval, daarin gaat het over de crimineel Valjean die na zijn vrijlating nergens onderdak kan vinden, tot een bisschop hem in huis neemt.

Vandaag wil ik het hebben over iets heel belangrijks: ruimte maken in je hart. In een tijd en een cultuur waarin we toegang hebben tot zo ongelofelijk veel informatie, zo veel nieuws, zo veel social media...

Misschien hebben de woorden ‘stille tijd’ een bepaalde klank, of een bepaald gevoel voor jou gekregen. ’s Ochtends vroeg, helemaal in je eentje, met een kop hete thee, een open bijbel en zachte aanbiddingsliederen op de achtergrond.