In onze eerdere blogs heb je kunnen lezen wat aandachtig leven inhoudt. Zoals dat je leert waarnemen wat er is zonder er meteen iets van te vinden, aan te veranderen of mee te moeten, zodat je vrijheid ervaart.
Rugpijn, jarenlang heb ik er geen hinder van gehad en ‘ineens’ was het er weer. ’s Ochtends bij het opstaan voelde ik me eenentachtig, in plaats van eenenvijftig, dus zou ik naar de huisarts gaan.
Jarenlang ben ik vooral een ‘hoofdmens’ geweest. Dat ik ook een lichaam had, wist ik natuurlijk wel, maar daar is het lang bij gebleven. Maar daar is verandering in gekomen, want ik heb ontdekt dat mijn lichaam nooit liegt.
Wie herkent het niet… Je leven neemt je in beslag, want er is altijd wel iets wat of iemand die je aandacht vraagt. Tijd voor jezelf is er (bijna) niet, terwijl je wel graag eens zou willen nadenken over vragen als: Wie ben ik?
Oefenen in de kunst van het waarnemen en contact maken bij wat ik waarneem, is een heel helpende bezigheid om in vrijheid te leven en tot rust te komen. Maar hóé kan dat jou en mij helpen?
Het is een heerlijke winterse dag; de eerste in februari. Vorige week had ik me voorgenomen dat ik, zodra het februari zou zijn en de dagen langer zouden worden, weer op de fiets naar mijn werk zou gaan.