Jarenlang heb ik me geschaamd voor de pijn in mijn hart, waardoor ik nauwelijks meer kon stoppen met huilen. Op die momenten kroop ik stilletjes in mijn oester en zat daar net zo lang totdat de storm weer ging liggen.
Mijn boek komt deze week uit. Echt, je moest eens weten hoe bijzonder ik dat vind. Laatst vroeg iemand me: ‘Voor wie heb je dat boek geschreven?’ Het klinkt misschien een beetje vreemd, maar ik heb veel aan mijn schrijfsels.
Wie mij een beetje kent, weet dat ik maar wat doe. Ik ben niet iemand met een goed doordacht plan of met uitgewerkte lijstjes. En als ik iets heb bedacht, kan dat plan met hetzelfde gemak op het laatste moment gewijzigd worden.