De leeuw en het lam

Een tijdje terug heb ik een DISC-test gedaan. Voor wie het niet kent: de DISC is een vragenlijst om je persoonlijkheid te onderzoeken. De letters D, I, S en C vertegenwoordigen de vier persoonlijkheidsstijlen: D is voor dominant (dan vind je resultaat belangrijk, ben je onafhankelijk, besluitvaardig en doelgericht), I is voor invloedrijk (dan vind je erkenning belangrijk, ben je enthousiast, optimistisch en maak je graag contact), S is voor Stabiel (dan ga je voor zekerheid en breng je harmonie en rust in een groep) en C is voor consciëntieus (dan ga je voor perfectie, ben je nauwkeurig, houd je je graag aan de regels).

De uitslag van mijn vragenlijst heeft bij mij tot verwarring geleid. Ik had een hoge score voor Dominantie en een gemiddelde score voor Stabiliteit. Ik herken beide stijlen in mezelf… alleen de verhoudingen liggen volgens mijn eigen beeld precies andersom. Ik vertel mijn man dat ik een beetje verward ben door de uitslag van de vragenlijst, vanwege die hoge score op dominantie. Hij beaamt dat: “Ja maar schat, je bent toch ook zeer zelfstandig? En resultaatgericht? En doelgericht? Ik denk dat je op anderen ook zo overkomt: als de zelfverzekerde, onafhankelijke vrouw, die precies weet wat ze wil en ook gaat zorgen dat ze dat krijgt.”

Ik was er stil van. Ooit heb ik heel hard mijn best moeten doen om sterk te zijn. Om niemand nodig te (hoeven) hebben. Dat is gelukt. En nu doet het zeer dat ik zo overkom, dat dit uit de vragenlijst naar voren komt. Ik zei zachtjes tegen mijn man: “Maar van binnen voel ik me een lammetje, zachtmoedig en gericht op anderen. Ik wil helemaal niet dat anderen alleen de zelfverzekerde vrouw zien die niemand nodig heeft.”

De DISC heeft daarna wekenlang in mijn gedachten gespeeld. Wat een paradox, zo dominant zijn (lijken?) en me tegelijkertijd zo zachtaardig voelen. Hoe kan ik deze aspecten met elkaar verenigen? Hoe kan ik hier een zinnig verhaal van maken voor mezelf? En terwijl ik aan het mijmeren was over het schaapje, schoot me een beeld te binnen. Van een leeuw en een lammetje. Van dé Leeuw en het Lam. Hij was het allebei. Hij kón het allebei zijn. Het Lam, dat Zijn leven gaf, uit pure liefde. De Leeuw, die met groot machtsvertoon Zijn plek innam.

Opeens klopte het. Mijn paradoxen mogen er zijn. Ik mag er zijn, omdat Hij er eerder was. Hij weet hoe dat is, om de Leeuw en het Lam te zijn tegelijkertijd. In Jezus heb ik een voorbeeld om invulling te geven aan mijn doelgerichtheid én mijn zachtmoedigheid. Mijn naam, Leona, betekent leeuw. En die leeuw… die mag ik nu zijn. Juist omdat ik ook het lammetje ben.