Verliefd

Dinsdagochtend, vier minuten voor de wekker af zal gaan, gaat opeens de telefoon van manlief. Met kleine oogjes van de slaap kijken we elkaar aan. Wie durft op dit tijdstip… Enigszins onhandig haalt hij het rinkelende ding onder de klamboe door. De naam van mijn zusje prijkt op het scherm. Meteen zijn we klaarwakker. De baby! Nu al?

Als ik twee seconden later de stem van mijn zusje hoor, ben ik blij dat echtgenoot de vragen stelt. Met een brok in mijn keel hoor ik over de wonderen en feiten: een nichtje (!), vier weken te vroeg, kerngezond (net zoals mama-zus), we mogen nog diezelfde avond met onze mannenbroeders komen kijken en ze is – niet geheel objectief – prachtig.

Ondertussen gieren de emoties door mijn lijf. Alsof ik zelf bevallen ben, maar dan zonder lichamelijke ongemakken. Mijn kleine, stoere zusje met wie ik vroeger uren vader-en-moedertje speelde, heeft nu zelf een kind! Hoe zal ze dat ervaren? Zal het meisje ‘eigen’ voelen? Wat zielig eigenlijk dat mama-zus dit allemaal heeft moeten doorstaan.

Als we die avond ein-de-lijk met ons gezin rond het ziekenhuisbed staan, ben ik op slag verliefd. Manlief had al gewaarschuwd: ‘Als je haar ziet, mag je niet direct beslissen of je gaat oppassen of niet.’ Ondertussen zijn onze joekels van zonen niet de houden. Ondanks de preek over stil zijn en luisteren die ik voor de deur van het ziekenhuis nog had afgestoken, razen ze door de kleine kamer met talloze licht- en drukknopjes en interessante slangetjes. Wat gefrustreerd dirigeren we ze al snel de kamer uit. Alle vragen en koesterachtige gevoelens bewaar ik maar tot de volgende keer.

Als ik het kleine, warme hoopje mens twee dagen later vasthoud, snap ik niet hoe het mogelijk is dat tante- en moedergevoelens zo op elkaar lijken. Blijkbaar is er naast de liefde voor onze drie mannen nog genoeg over voor andersoortige familie in klein formaat. Samen met mama-zus kijk ik glimlachend toe als Peuterzoon zijn grote, kleine armpjes om zijn nichtje slaat en haar overlaadt met natte kusjes.

Welkom lief nichtje. We houden nu al van jou.