Op een middag hoor ik achter mij iets over de grond slepen. En dan een zware bons. Er breekt iets doormidden… Op datzelfde moment hang ik luid achterover in mijn stoel. Het is heerlijk weer; de zon verwarmt mijn gezicht. Het lawaai achter mijn rug wordt veroorzaakt door mijn dochter. Met mijn ogen dicht probeer ik te bedenken wat ze doet. Het klinkt veelbelovend.
Na een tijdje hoor ik haar opgewekte stem: ‘Mam, kijk eens!’ Er klinkt iets van trots door in dat kleine zinnetje. Ik draai me om. Achter mijn stoel ligt een grote berg troep. Een dik stuk pvc-buis. Een stuk boomschors. Een paar dikke keien en een kapotte zonnebril. ‘Wat is het?’ vraag ik mijn dochter, in de hoop iets van betekenis te ontdekken in de puinzooi die ze in mijn ogen heeft gemaakt. ‘Dat weet ik nog niet,’ is haar triomfantelijke antwoord.
Dat komt binnen. Mijn dochter is blij met contouren. Met de lijnen van een fantasietekening die in haar hoofd tot grote hoogten reikt. Ze ziet een kunstwerk in iets wat ik als een ‘hoop troep’ classificeer. Kijk ik vaker op deze manier naar iets wat in wezen misschien wel waarde heeft? Als ik eerlijk ben wel. Bijvoorbeeld als het over mijn talent gaat. Als ik iets ‘nog maar een beetje kan’, is het niet goed genoeg om te delen met anderen. Laat staan dat ik vol verwachting tegen een ander zeg: ‘Kijk eens!’
Zonde eigenlijk. Ik geniet namelijk volop van het kunstwerk in wording van mijn dochter. Niet omdat ik het eindresultaat nu al geweldig vind, maar omdat ik haar ogen zie stralen. Omdat ik een creatieve, ontdekkende kant van mijn kind zie die ik nog niet kende. Als ik met zo veel bewogenheid naar haar kan kijken dan doet mijn hemelse Vader dat vast ook als ik met mijn hoopje troep aan de slag ben. Voor Hem telt niet de winst, maar mijn inzet. ‘Wat heb je gedaan met het geld dat ik je toevertrouwde?’ vroeg de meester aan zijn knechten in Matteüs 25:19.
Wie ik ben en hoe ik me ontwikkel, zou je kunnen zien als die grote hoop troep achter mijn stoel. Bij mijn geboorte is met liefde de basis gelegd. De schetsende lijnen van wat een prachtig schilderij belooft te worden. Als ik goed naar mijn omgeving kijk, kan ik het kunstwerk dat ik ben steeds verder verrijken. Ik mag me laten vormen door de boomschors en de pvc-buis die zomaar voor me klaarliggen. Juist interactie met mijn omgeving zorgt ervoor dat er steeds een stukje bij komt, dat ik groei.
Daarom heb ik me voorgenomen om wat vaker te zeggen: ‘Ik weet nog niet wat het wordt, maar… kijk eens!’
Joanneke is de auteur van Your cup of TEA, waarmee ze je helpen je bestemming te vinden. Dat doet ze aan de hand van vragen als: Waar krijg je energie van? Wat past bij jou? Waar ga je van stralen? Oftewel: your cup of tea – jouw ding. En als je leeft volgens your cup of tea, leef je jouw leven zoals God het heeft bedoeld. In Your cup of TEA vind je inspirerende gedachten, interviews, foto’s, Bijbelstudies en praktische opdrachten. Een waardevol boek voor iedereen die zijn talent tot eer van God wil inzetten!
Nieuwe berichten door Joanneke Wiersma (toon alles)
- Doen wat je blij maakt? - 9 mei, 2019
- Nummertjesapparaat - 3 april, 2019
- Leven met barsten - 22 januari, 2019
