Een tijd lang woonde ik in Engeland, in een dorpje aan de Noordzeekust. Eens in de zoveel tijd verscheen er in het lokale krantje een bericht dat er iemand was verongelukt; een zwemmer die de stroming verkeerd had ingeschat, of iemand die te dicht bij de rand van het klif was gekomen.

De mooiste momenten die ik beleef als ik in de bergen ben zijn de momenten dat ik even rust neem op een mooi uitzichtpunt. Op een mooie dag kan ik zien waar ik vandaan ben gekomen en ben ik blij met de vorderingen.

Waar het in Genesis allemaal begon in een tuin, eindigt het hier in het boek Openbaring in een soort tuinstad. In hoofdstuk 21 kun je lezen over deze prachtige stad, het nieuwe Jeruzalem, kostbaar, vol edelstenen en met huizen en straten van goud.

Ruimte en rust – dat zijn de eerste woorden die bij me opkomen als ik een weide zie. Ik houd van de oer-Hollandse weilanden, die volop aanwezig zijn in mijn omgeving. Als mijn hoofd vol zit met gedachten is het heerlijk om een wandeling buiten de stad te maken!

‘God vindt mij blijkbaar niet belangrijk’, zei een vrouw tijdens een training. In haar ogen zag ik pijn. Ze had de afgelopen jaren hoopvol allerlei conferenties en genezingsdiensten bezocht. Maar keer op keer belandde ze alsnog in de psychiatrie.

Mijn tweede gemeente lag in de Betuwe. Elk jaar was ik onder de indruk van die prachtige bloesem in de bomen. Ik kon me niet voorstellen dat na enkele maanden aan dezelfde bomen grote, zware vruchten zouden hangen.

Ik zie nu een beeld voor me waarin ik heerlijk dobberend op een luchtbedje in het Comomeer lig. Vanaf het water genietend van de mooie natuur en van de kinderen die in het water spelen. Nu je dit leest denk je misschien: die kan heerlijk ontspannen. Niets is minder waar.

Als ik ergens mee zit, heb ik het daar niet graag over met anderen. En ook mijn angsten houd ik liever voor mezelf. Daardoor weten niet veel mensen het als het niet zo lekker gaat met me. Maar mijn moeder is een ander verhaal.

Hebreeën 11 begint als volgt: Het geloof legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de waarheid van wat we niet zien. Om hun geloof werden de mensen uit vroeger tijden geprezen. (vers 1-2)