Onlineliefde

Langzaam scroll ik door onze berichtjes. Sla, radijs, avocado, fruit (!), broccoli, wortels en kipfilet. Xx. Mijn wenkbrauwen fronsen zich langzaam. Ik ben weg. Lijst komt zo! Twee managers die erop toezien dat de zaak draaiende blijft. Denk je aan scan? Thanx. Xx. Ja, wie ons online verkeer ziet als meetlat voor onze relatie, zet ernstige vraagtekens. Waar liggen boekjes voor schoen? Waar ging het in de afgelopen acht jaar mis?

Ooit, buiten het bereik van de berichtgeschiedenis, stuurden we elkaar liefdevolle, romantische berichtjes. We belden zelfs. Elke dag rond lunchtijd. Een vriendin – de lieverd – publiceerde het bewijs op onze trouwdag zwart op wit in de feestgids. Gevalletje verkeerde contactpersoon. Ach, het kon dan ook maar meteen duidelijk zijn. We vonden elkaar leuk. Erg leuk. Punt.

Ik denk erover het berichtje in te lijsten. Niet omdat onze liefde is bekoeld hoor. Nou ja, tijdens een goede ruzie misschien een paar graden, maar verder zie ik geen reden tot paniek. Elke week wisselen we tijdens de geplande AS (= avond samen, aanrader!) de nodige liefdevolle woorden. En onze jaarlijkse stedentrip – met dank aan tante Keesie – doet telkens weer oude vlinders herleven. Dag managers, leve de liefde.

Eenmaal thuis fladderen ook de vlinders terug naar hun bekende plek. Meestal is er nog geen 24 uur voor nodig.

Lief, zullen we oude tijden doen herleven? Elke dag een berichtje. Rond lunchtijd. Zodat er over ruim vier jaar genoeg liefdesmateriaal is om een feestgids mee te vullen.