Laat je licht schijnen

De keukentafel ligt bezaaid met papier, potloden en lijm. Met rode wangen en glimmende ogen zijn mijn kinderen de meest bijzondere knutsels aan het maken. Dit zijn de ultieme moedermomenten. Met een kopje koffie in de hand ga ik ook aan tafel zitten. Vandaag heb ik een goede dag. Morgen ben ik weer ziek, gepland ziek. Al plakken straks de papiersnippers aan de tafel en ligt de grond bezaaid met glitters, dit moment pakt niemand mij af. Door de boxen van de kamer klinkt muziek: ‘Laat zo je licht maar schijnen bij alles wat je doet. Zodat de mensen zeggen: God is goed!’

‘God goed,’ brult de kleine meid van drie jaar die naast me zit. Op de een of andere manier beginnen kinderliedjes die ik vroeger zong nu pas echt betekenis voor mij te krijgen. Vroeger zong ik die kinderliedjes ook uit volle borst mee. Nu weet ik hoe waardevol de teksten zijn. Zijn wij als christen een licht in deze wereld? Hoe kan ik een licht zijn? Deze vragen zetten mij aan het denken.

Onlangs zei iemand tegen mij: ‘Je houdt er wel van om in de belangstelling te staan, he? Je komt op t.v., schrijft een boek.’ Ik stond perplex. Blijkbaar lijkt het alsof ik het fijn vind om met mijn verhaal te koop te lopen. Ik ervaar dat zelf heel anders. Ik zoek de aandacht niet op. Ik wilde vorig jaar juist graag mijn gewone leven als vrouw, moeder en juf weer oppakken en de periode van kanker achter me laten. Het mocht niet zo zijn, want in november dienden de eerste uitzaaiingen zich aan. Mijn leven werd weer radicaal omgegooid. Bidden vond ik moeilijk. Het enige wat ik elke keer bad was: Vader, wat wilt U dat ik doe en wilt U mijn leven leiden?

Uit gesprekken die ik de afgelopen tijd heb gehad, blijkt dat sommige christenen denken dat God de ellende bewust naar personen stuurt, zodat diegene er iets van kan leren. Of omdat God zo iemand wil bekeren.
Ik ben van mening dat ellende van oorsprong niet van God komt, maar dat Hij zelfs door de ellende heen een Vader is. En dat je als christen licht mag uitstralen, al leven we in een donkere wereld. Als jij met jouw licht een andere kaars aansteekt, verdubbelt de hoeveelheid licht. Door aandacht, liefde en licht te delen met anderen, vermenigvuldigt het zich.

Naar aanleiding van het IKON-programma ben ik voor een nieuw project gevraagd. Dat komt op mijn weg. Het geeft me de kans om als christen uit te dragen hoe ik met ziekte en ellende om ga, en hoe ik tegen de dood aan kijk. Ik vind het heel spannend. In mijn gebed heb ik gevraagd of God mij daarbij wil helpen. Hij helpt en daarom kan ik samen met mijn dochtertje voluit meezingen: God is goed!