Krachtpatsers

3 januari, 2018

Vrouwen zijn door de tijd heen vaak afgeschilderd als zwak: fragiele schepsels die zelfstandig nog geen deksel van een pot appelmoes kunnen draaien. Sterk zijn ze hooguit mentaal, omdat ze zo geduldig mantelzorgen bijvoorbeeld, of zonder klagen hun maandelijkse migraines ondergaan. Zodra een vrouw kinderen heeft gekregen, draait haar leven om zorgen voor anderen en dat is geen taak voor een krachtpatser.

Toch bespeur ik om me heen talloze moeders die fysiek hartstikke sterk zijn. Geloof je het niet? Kijk dan even mee naar een paar gestaalde onderdelen van de ‘moederlijke’ anatomie, zoals je die dagelijks kunt observeren in ons polderland.

Allereerst: de indrukwekkend gespierde kuiten. Overal zie je ze fietsen: vrouwen met tassen vol prei en raapstelen, soms ook nog met een koter voor- en achterop. Of met al het voorgaande opgestapeld in een fietskar of bakfiets – en dan tegen de wind in. Als je daar geen prachtig stel ‘Wonder Woman’-benen van krijgt en een atletisch gewelfde bilpartij, dan weet ik het niet meer.

Iets hoger zien we krachtige schouders (die moeders onder al hun zorg- en werktaken zetten), en potige biceps. De laatste zijn vaak het resultaat van ‘peutertemmen’. Dat is een intensieve vorm van powerlifting die veel effectiever is dan krachttraining met gewichten. Gewichten spartelen namelijk niet tegen en ze bijten niet, maar een kloeke peuter met een gezonde vrijheidsdrang doet álles om zich los te vechten; bijvoorbeeld in de supermarkt, om te ontsnappen naar de snoepafdeling. Reken maar dat je al je spiergroepen nodig hebt om zo’n krijsend anarchistje in bedwang te houden.

Trouwens: ooit geprobeerd linkshandig een appeltaart te bakken met een onrustige hummel op je rechterheup (of andersom natuurlijk)? Zeg maar gerust een full body work-out. Een etmaal op de crosstrainer is er niks bij.

Tja, kinderen africhten, daar kan geen anabole steroïde tegenop. Je traint er bovendien je snelheid mee: ik heb moeders het wereldrecord sprint zien verpulveren toen ze ontdekten dat hun kind op een hongerige, kwijlende pitbull af drentelde.

Daarnaast geven veel vrouwen blijk van een onverwachte aanleg voor karate als hun geliefden bedreigd worden. Zelf ben ik een ongevaarlijk watje, maar de keren dat ik dacht dat er iemand van mijn naasten werd bedreigd, voelde ik mezelf groen uitslaan en hulkachtige proporties aannemen. Met resultaat.

Moet ik nog doorgaan, of is het principe duidelijk? Tel bij al die fysieke power een bundel geoefende lachspieren op en je ziet het: moeders – en uiteraard vrouwen in het algemeen – zijn geduchte krachtpatsers! Rest mij een bewonderende verzuchting: dat je zoiets imposants kunt maken van een enkele rib…

Tekst:© THUIS (2017)

Deze column en veel meer vind je in de nieuwe THUIS die als thema ‘sterke vrouwen’ heeft en veel inspirerende artikelen daaromheen bevat, waaronder interviews met sterke vrouwen, Bijbelstudies over hoe je zelf stevig(er) in je schoenen kunt gaan staan, een reisreportage uit Nieuw-Zeeland en lekkere recepten met echte Hollandse wintergroenten. Kortom: hebben.

Reacties

nieuwe reacties


Om gek van te worden! Tijd voor dynamiet
Om gek van te worden!
Tijd voor dynamiet