Kleine zonnestraaltjes

Grote druppels en kleine spatjes. Hoosbuien en fijne motregen. Overvolle rivieren en ondergelopen straten. Al dagenlang komt het hemelwater met liters tegelijk naar beneden en is alles buiten met een glimmend laagje bedekt. Water, water en nog eens water – overal. Je raadt het natuurlijk al. Het is…

Zomer? Met mijn neus tegen het raam gedrukt volg ik de talloze druppeltjes die zich van kilometers hoogte een weg naar de aarde banen, om dan te worden opgeslokt door bruine putten en zwarte aarde. Volgens de kalender is het juni, maar ik vraag me af of er niet een of andere miscalculatie is geweest, want alles om me heen doet vermoeden dat we een kwart jaar verder leven. Het lijkt wel oktober.

Of, wacht… Mijn mondhoeken krullen omhoog als ik het raam laat voor wat het is en zie wat erop de bank ligt. Al regent het pijpenstelen, blijft de temperatuur ruim onder de 20 °C en wijst alles op de herfst… Toch is er iets wat bewijst dat mijn gevoel ernaast zit. Iets zomers. De ZOMER!

Bij het zien van de rode deux chevaux, kleurige jurkjes en oranje parasol, gitaren en groene koffer, ijsjes en aardbeien zijn alle najaarsachtige taferelen op slag vergeten – net als de tijd. Met gelukkig gevoel nestel ik me op de bank en duik onder in het leukste retro zomermagazine van Nederland, dat dit keer draait om een thema, waar ik nog wel het een en ander van kan opsteken. Waarderen van het kleine.

Groot, daar houd ik namelijk van, net als veel en meer en veel meer. Grote boekenkasten met veel romans, en er kunnen er maar niet genoeg bij komen. Grote garderobes met veel jurkjes en rokjes, en er passen er altijd nog een paar bij. Grote portemonnees met veel geld, en tegen een bonus zeg ik geen nee. Groot, veel, meer…

Blij met weinig. De roze letters op de bladzijde lijken speciaal voor mij bedoeld en ik kan niet anders dan lezen. Over Tineke die zo’n 60% van haar spullen naar de kringloop bracht. Over Daphne die een jaar lang geen kleding kocht. Over Elianne die haar woning van honderd vierkante meter verruilde voor een zolderkamer van nog geen vijfde daarvan. Over Emily-Jane die zonder afval leeft. Ongelovig kijk ik om me heen – naar mijn enorme boekenkast, almaar uitdijende verzameling schoenen en de volle prullenbak in de keuken – en slik. Meer dan de helft wegdoen? Geen afval en nieuwe schoenen? Hoe doen ze dat?

Als ik heb besloten dat ik me daar later nog weleens over buig, verdiep ik me in de andere artikelen en hoe meer ik lees, hoe meer er vanbinnen begint te borrelen. Pasta uit de boom, een paintbar, zelfgemaakte ijsthee, ontzettend leuke tips voor originele feestjes, waanzinnige worteltjes en citroenaardappeltjes, craften in Albanië, een DIY-badhanddoektas, Franse mode, kekke kijkkastjes, een stadsoogsttuin, treinreizen en de… Sestra-fotochallenge!

Geïnspireerd en vol ideeën sla ik zo’n drie uur later de ZOMER dicht en ik staar voor me uit. Misschien moet mijn leven voortaan niet langer draaien om groot, meer en veel, maar moet ik gaan denken in termen van genoeg, klein – en wellicht zelfs minder. Dan valt mijn blik op het raam waar dikke druppels onverminderd snel naar beneden rollen – steeds opnieuw – en ik glimlach.

Regenen… van mij mag het dat nog wel een poosje; ik heb ontdekt dat je geen zon nodig hebt om er zomer van te maken. Als je de kleine zonnestraaltjes in het leven zoekt, is het altijd zomer.

N.a.v. ZOMER 2016. Opnieuw is er een heerlijk retro magazine om in je vakantiekoffer te stoppen, thuis te lezen of cadeau te doen. Dit nummer staat vol recepten, DIY en praktische lekker-lees-artikelen, en draait om het thema: het waarderen van het kleine. Speciaal voor jou vind je erin ook nog ansichtkaarten en een miniboekje! Mis hem niet!