Laat u leiden door de Geest.
(Galaten 5:16, NBV)
BIJBELGEDEELTE
Toen kwam er een Samaritaanse vrouw water putten. Jezus zei tegen haar: ‘Geef Mij wat te drinken.’ Zijn leerlingen waren namelijk naar de stad gegaan om eten te kopen. De vrouw antwoordde: ‘Hoe kunt U, als Jood, mij om drinken vragen? Ik ben immers een Samaritaanse!’ Joden gaan namelijk niet met Samaritanen om. Jezus zei tegen haar: ‘Als u wist wat God wil geven, en Wie het is Die u om water vraagt, zou u Hém erom vragen en dan zou Hij u levend water geven.’ ‘Maar heer,’ zei de vrouw, ‘U hebt geen emmer, en de put is diep – waar wilt U dan levend water vandaan halen? U kunt toch niet meer dan Jakob, onze voorvader? Hij heeft ons die put gegeven en er zelf nog uit gedronken, en ook zijn zonen en zijn vee.’ ‘Iedereen die dit water drinkt zal weer dorst krijgen,’ zei Jezus, ‘maar wie het water drinkt dat Ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water dat Ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft.’ ‘Geef mij dat water, heer,’ zei de vrouw, ‘dan zal ik geen dorst meer hebben en hoef ik ook niet meer hierheen te komen om water te putten.’
(Johannes 4:7-15, NBV)
EEN STAPJE DICHTERBIJ
Een oudere man gaf onlangs tijdens een gesprekskring in de kerk aan dat hij zoekt naar hulp om het geloofsgesprek aan te gaan met zijn kleinkinderen die niet meer geloven. Hij verzuchtte dat er zo weinig aanknopingspunten zijn met hun wereld en die van het geloof.
Misschien herken je de vraag van de oudere man. Heb je ook mensen die je lief zijn die je zo graag het geschenk van het geloof zou willen geven. Maar dat gaat nou eenmaal niet zomaar. Laat het in dat geval een troost voor je zijn dat het feit dat ze de geloofstaal die wij spreken niet begrijpen geen punt hoeft te zijn.
Neem bijvoorbeeld de vrouw uit Sichar, uit het Bijbelgedeelte dat je net hebt gelezen. Zij vatte de woorden van Jezus over het levende water heel anders op dan Jezus dat deed. Water was voor haar water. En geef haar eens ongelijk. Als wij die vrouw waren geweest, hadden we toch ook met geen mogelijkheid kunnen raden dat Jezus sprak over de Heilige Geest?
Maar met deze vrouw kwam het goed! En dankzij haar met een heleboel dorpsgenoten van haar ook. Dat maakt nieuwsgierig toch? Wat zorgde ervoor dat haar ogen opengingen voor Jezus? Dat blijft een mysterie, denk ik. Wel is in haar geval duidelijk dat Jezus met een missie naar haar toe was geleid. In Johannes 4:4 staat namelijk: Daarvoor móést Hij door Samaria heen. Jezus was op weg naar Galilea in het noorden van Israël en daarvoor móést Hij door Samaria, dat in het midden van het land ligt.
Maar er was geen oprechte Jood die ook werkelijk door het corrupte Samaria ging. De meesten namen een omweg, omdat in Samaria een mengvolk van Joden en heidenen woonden en geen Jood wilde zich verontreinigen door in hun buurt te zijn. Maar Jezus móést naar Samaria. Want de Geest leidde Hem daarnaartoe. En dát gaf vrucht.
Deze geschiedenis leert me dat het belangrijkste is dat we – ook in ons verlangen om anderen tot geloof te zien komen – net als Jezus Zelf blijven zoeken naar Gods weg en dat we ons blijven afstemmen op Zijn leiding. Het hele evangelie van Johannes, waarin je het verhaal van de Samaritaanse vrouw vindt, ademt die theologie: Jezus deed niets wat Hij de Vader niet had zien doen en zei niets wat Hij de Vader niet had horen zeggen. En zo zegt Hij tegen Zijn discipelen en daarmee ook tegen ons: ‘Zonder Mij kun je niets doen.’
En wát moeten we dan doen? Luisteren naar wat Jezus zegt in Zijn woord en dát doen. Dan komt er meer ruimte voor Zijn Geest, want… dan ben je als een boom, geplant aan stromend water!
GEBED
Heer, het klinkt zo simpel: naar U luisteren en doen wat U zegt. Toch is het dat niet, want het lukt me lang niet altijd. Maar Heer, ik wil me meer laten leiden door Uw Geest en daarom bid ik U: wilt U alles wat de bron van levend water in mij verstopt aan het licht brengen en verwijderen, zodat Uw leven in mij overvloediger kan stromen, tot zegen van velen. Dank U wel! Amen.


