Mooiste van het land

Je hebt vele soorten spiegels. Spiegels waar je jezelf ‘gewoon’ in ziet, vergrotende spiegels, lachspiegels. In elke spiegel zie je jezelf weer anders.

Je kent ook vast van die spiegels (vaak in liften of toiletten) waar je je zo’n ik-heb-al-drie-weken-niet-geslapen-look in krijgt. Zo’n fel licht waardoor je het idee krijgt dat je misschien een griepje onder de leden hebt. Of een lachspiegel! Dat je toch weer dankbaar bent dat een ‘normaal’ gezicht hebt. Toch weten wij vrouwen menig gewoon spiegel ook om te dopen tot een lachspiegel. Dat puistje dat niemand ziet, lijkt in jouw spiegel echt een ware krater. Een enorm obstakel dat je direct in het oog springt als je ervoor staat. Of denk eens aan menig vrouw die zichzelf te dik, te kort, te … vul maar in, want jij weet er vast ook nog wel eentje. Hoe komt dat toch?

Ik heb onlangs een filmpje van Always gezien waar eerst aan de geïnterviewden een aantal vragen wordt gesteld als “Hoe ren je als een meisje?”, “Hoe vecht je als een meisje?”. Iedereen, van vrouw tot man, deed z’n best om het principe ‘als een meisje’ zo gek mogelijk neer te zetten. Daarna werd een aantal hele jonge meisjes hetzelfde gevraagd en zij deden dit principe juist heel sterk neerzetten. Het zijn van een meisje was voor hen nog iets stoers, maar blijkbaar verandert dat. En blijkbaar krijgen jongens en mannen daar een heel ander beeld van mee. Hoe komt dat toch?

Ik heb onlangs het boek van John & Stasi Eldredge gelezen: De fascinerende vrouw. Daar wordt dieper in gegaan op de manier waarop God naar jou kijkt. Jij, als prachtige vrouw. Vrouwen zijn de kroon op de schepping. Dat sieraad waarna God zei dat het zeer goed was. Maar waarom weten wij dat niet? Wat heeft de duivel hierin geroofd? Veel, heel veel. Je wilt graag dat jouw schoonheid (h)erkend wordt, als van kinds af aan. Maar de kans is groot dat jouw vader (bewust of onbewust) daar niet volledig in heeft kunnen voorzien. Of dat het op een andere manier van je is geroofd. De duivel is er uiteraard erg bij gebaat als dat zo is.

In microfinance is vaak bewezen dat wanneer de vrouw een financiering krijgt en een bedrijf start, dat het niet alleen resulteert in volledige terugbetaling met rente, maar dat de vrouw haar inkomen gebruikt om haar omgeving beter te maken. Ze strekt zich uit naar haar omgeving. Moet je je eens voorstellen dat we een wereld van zelfverzekerde, krachtige (christen-)power-vrouwen zouden hebben. Wat een geweldige kracht daar van uit zou gaan. Ik snap dat de duivel dat tegen probeert te houden. Maar moeten wij daar aan meewerken? Zeker niet.

Want God kan herstel brengen en zegt in Zijn Woord dat hij je een dubbel deel wil geven en een hoopvolle toekomst. En ik geef toe… het is een reis die je met God moet begaan. Een reis van herstel. Een reis waarin ik merk dat God je overstelpt met cadeaus en liefdesbetuigingen. Een reis als bruid naar het altaar.

Het is ook een reis van terugval, waarin ik dan in mijn (lach)spiegel kijk en alleen de dingen zie die me niet bevallen. Maar gelukkig ook een reis van overwinning, waar ik God mag leren kennen als een minnaar, als iemand die mij prachtig vind en veel van me houdt. En dat… dat is een prachtige reis.