Als er een ding is wat mannen niet snappen aan vrouwen is dat wij ontzettend veel tussen de zinnen door communiceren. Ergens verborgen in hints, een opmerking of een gezichtsuitdrukking. Heb jij daar ook wel eens last van? Dat je bewust of onbewust dingen communiceert zonder dat je het daadwerkelijk bij naam noemt? Die knuffel waar je zo naar verlangt, de grote vraag of je vader trots op je is of dat je je afvraagt of je echt geliefd bent.
Wat een worsteling kan dat zijn. Die grote vraag, die met vraag en uitroeptekens onbesproken tussen je in hangt. Laatst vroeg een vriendin mij wat er op mijn hoofd geschreven stond. Ergens hoop je dat die ander zomaar van je hoofd afleest wat er daadwerkelijk in je hart leeft, maar je pogingen om onuitgesproken datgene te ontvangen wat je zo graag wilt lopen op niets uit. Papa, ben je trots op mij? Schat, hou je van me? Wil je me alsjeblieft even vasthouden, gewoon een knuffel zonder woorden.
Ik ben zelf verantwoordelijk voor datgene wat ik wel of niet communiceer. Ik kan niet verwachten van wie dan ook dat deze persoon mij zo goed kan ‘lezen’ zodat ik ongesproken alles ontvang. Gary Chapman heeft hier een heel boek over geschreven, De 5 talen van de liefde. Hij omschrijft hier vijf manieren om je liefde of aandacht te communiceren naar mensen toe, maar ook hoe je het kunt ontvangen. Je kunt getrouwd zijn met iemand die jouw liefdestaal niet spreekt, in gevende of ontvangende manier. Dat kan een probleem zijn, maar je kunt het ook als uitdaging zien om elkaar hierin te vinden. En benoem hierin dan ook naar elkaar wat je nodig hebt! Want de ander voelt niet altijd aan wat je nodig hebt!
En dit gaat niet alleen maar over verliefde of getrouwde stellen, maar ook om vriendschappen en werkrelaties. Wat verwacht je, wat hoop je, wat voel je. Spreek jezelf uit! Communiceer! Want hoe snel kun je niet teleurgesteld zijn in een ander omdat deze jou niet begrijpt, of niet lijkt te begrijpen. Je kunt ook op je voorhoofd hebben staan wat je van iemand vindt. Communiceer dat dan ook. Bijvoorbeeld dat je van je kind houdt en dat je dat uit in hoe je voor je kind zorgt. Maar spreek het uit of schrijf het in een brief. Zorg dat deze opbouwende boodschap zeker te weten aankomt.
Probeer elke keer weer een stap naar elkaar te zetten om op een goede en eerlijke manier te communiceren. Ook al daar is soms echt moed voor nodig. Maak de keuze om tot de ander te naderen. Ik wens je veel moed, wijsheid en kracht toe om de woorden die op je voorhoofd staan, daadwerkelijk ook uit te spreken of bespreekbaar te maken.




