Praten tegen bergen

Ik ben in november mama geworden. Een geweldige ervaring waar ik superdankbaar voor ben. Alles zit erop en eraan en het is een ontzettend vrolijk en avontuurlijk mannetje. Mijn man geniet ook met volle teugen, wat het uiteraard ook extra leuk maakt.

De titel verklapt voor vele moeders mogelijk al waar mijn verhaal nu naar toe gaat. Het is sinds november wel echt over met de rust. Minder slaap, niet meer opstaan met stille tijd, niet meer rustig een boekje lezen (hoewel hij nu lekker ligt te slapen en ik dus even kan bloggen). Ik ben wel echt zo’n type die dat nodig heeft. Of in ieder geval dacht te hebben.

De maanden verstreken en ik merkte dat ik langzaam op raakte. Vermoeid, snel geagiteerd, niets meer willen ondernemen buiten de dingen die echt moesten. Ik moest steeds aan de woorden van Joyce Meyer denken: ben jij zo’n nearly-getting-by-christian? Is dat wat je wilt uitstralen naar je omgeving? Uhm… Nee, natuurlijk niet. Maar ik ben zo moe!

Mijn ogen werden geopend toen ik onlangs een dame sprak. Ze was vanuit het buitenland naar Nederland verhuisd en woonde hier nu enkele jaren. Ze was altijd een succesvol zakenvrouw geweest in haar geboorteland en kreeg hier geen voet aan de grond. Ze was zo negatief, zo teleurgesteld en ik merkte dat het mijn energie opslokte. Ze vertelde dat ze Moslima was en na dit gesprek merkte dat bij mij toen eindelijk het kwartje viel. Na het spreken van deze dame, zal niemand meer wil weten over haar geloof. Er gaat geen enkele blijheid uit van haar leven. Geen glinstering in haar ogen. En dat is wat Paulus bedoelt als hij zegt dat ons leven een voorbeeld, een inspiratie, moet zijn voor anderen. Dat wij laten zien wie Jezus is.

„Maar hoe doe je dat door de vermoeidheid heen, Heer?”, vroeg ik mij af. In de Message-vertaling staat dat Hij ’endless energy’ geeft. Wow.. Al zou ik maar een klein beetje daarvan voelen… Maar ja… Net zoals een elektrische auto, zul je wel moet opladen bij de Bron die leven & energie geeft. Dat was stap 1. Tijd maken voor Hem die mij energie geeft: check!

Maar toch… Het ging mij niet snel genoeg. Ik voelde mij nog altijd geen energieke inspiratiebron. Nog niet vol van endless energy. Toen sprak dit weekend een van mijn favoriete pastors, Pastor Martin de Jong van CLC Utrecht, met zijn boodschap ’Move your Mountain’. En wat hij zei raakte me. We kunnen denken ”Wat voel ik me toch moe”, maar dat is niet wat God wil. Hij vertelde over wat Jezus zei over dat je tegen je berg moet spreken. En dat sommigen zich zo identificeren met hun berg dat ze er niet meer tegen spreken. Dat zou dus meer zijn: wat ben ik moe. Maar daar kunnen we tegen spreken, zoals Jezus tegen de vijgenboom sprak.

Ik identificeer me niet meer met mijn vermoeidheid. Ik spreek ertegen en geloof dat God ook mij als inspiratie wil gebruiken voor een ander. En die vermoeidheid? Die hoort daar dus niet bij…. :)
Spreken tegen bergen? Check!