Vertrouw op de HEER met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan Hem bij alles wat je doet, dan baant Hij voor jou de weg.
(Spreuken 3:5-6, NBV)
UITLEG
In de Bijbel zijn veel teksten te vinden die ons aanmoedigen op God te vertrouwen in plaats van op ons eigen verstand. Maar tegelijkertijd wordt het gebruik van inzicht en verstand juist geprezen… Is dit niet in tegenspraak met elkaar? Hoe zit dat nu eigenlijk?
Wanneer je onderstaande Bijbelverzen leest, kom je tot de conclusie dat het ‘en-en’ is. Het is belangrijk om je (door God gegeven) verstand te gebruiken, voordat je een beslissing neemt, maar tegelijkertijd te vertrouwen op Gods leiding. Denk aan Hem bij alles wat je doet, dan baant Hij voor jou de weg. (Spreuken 3:6) Met andere woorden: betrek Hem bij je plannen en denk erover na of die plannen in overeenstemming zijn met wat Hij ons geleerd heeft.
Vervolgens baant Hij voor ons de weg. Dat is een belofte, maar betekent niet per se dat die weg altijd leidt tot datgene wat wij voor ogen hebben; misschien is de uitkomst zelfs wel heel anders dan wat wij denken of hopen. Dat kan leiden tot teleurstelling en onbegrip van onze kant, maar het feit dat God met ons meegaat en ons leidt, betekent nu eenmaal niet dat Hij niet toestaat dat we fouten maken of dat alles wat we ondernemen altijd even gladjes verloopt.
Net zoals wij bij onze kinderen moeten toezien hoe ze tijdens het leren lopen steeds weer vallen, weet onze Hemelse Vader dat wij leren van onze missers en groeien door tegenslagen. Die vergelijking spreekt mij altijd erg aan: het kind valt vanwege zijn eigen onbeholpen stappen en niet omdat wij hem met opzet laten struikelen. Maar we zijn er wel bij om hem weer overeind te helpen en te troosten als het pijn doet.
NALEVEN
Persoonlijk vind ik dat een heel rustgevende gedachte: wanneer ik God betrek bij mijn plannen mag ik gewoon op weg gaan en vertrouwen op Zijn nabijheid. Ik hoef ook niet te wachten op een ‘briefje uit de hemel’. Toen mijn man en ik jaren geleden moesten verhuizen, viel ons oog op een schattig klein huisje op een prachtige locatie, dat al enkele jaren te koop bleek te staan. Dit werd ons huis! We voelden het allebei. We maakten God deelgenoot van onze verlangens en plannen, en vroegen om Zijn leiding.
Zelf hadden we heel duidelijk voor ogen waar die leiding uit moest bestaan: de prijs van het huis moest bijvoorbeeld nog ietsje omlaag. Maar och, gezien het feit dat het al oneindig lang te koop stond zou dat vast wel lukken. Een ander probleempje was dat we op het punt stonden om voor drie maanden naar het buitenland te gaan. Allebei waren we het erover eens dat we wanneer we terugkwamen de knoop zouden doorhakken.
Tijdens die maanden fantaseerden we over ons nieuwe optrekje en in gedachten was ik al bezig met de inrichting. Maar wie schetst onze verbijstering toen bij terugkomst een groot bord met ‘VERKOCHT’ de gevel van ons droomhuis sierde… Hè?
Toch konden we ons er vrij snel bij neerleggen; we hadden Gods leiding gevraagd, en dit was het resultaat. Zo simpel kan het kennelijk dus zijn.


