Het leven met God is als een dans. Bij een dansles heb je iemand nodig die je leidt: je danspartner, en iemand die dansles geeft: de dansmeester. In het geloofsleven is het eigenlijk net zo. Je hebt iemand nodig die je leidt: Jezus, als je danspartner, en iemand die je leert hoe je moet dansen: God, als je dansmeester.
En dat is niet de enige parallel. Bij een dans leer je stapje voor stapje de pasjes. In het geloof leer je ook stapsgewijs. Steeds iets verder, steeds iets meer. Een stapje naar voren. Een stapje naar links. Een stapje naar rechts en… Ja, ook weleens een stapje naar achteren.
Soms sta je tijdens een dansles even stil. Hoezeer je ook je best doet, hoe hard je ook oefent, hoe veel inzet je ook toont… Je krijgt de danspassen maar niet onder de knie. Waar ligt het aan? vraag je jezelf moe, uitgeput, bezweet en gefrustreerd af. Heb ik wel de goede danspartner? Of moet ik overwegen om van danspartner te wisselen? Zou dat de oplossing zijn? Je wikt en weegt. Zal ik van danspartner wisselen of…
In het geloof is het net zo. Soms sta je op een dood spoor. Je staat stil en komt geen stap verder. Je doet er alles aan, zet je voor de volle honderd procent in en toch… Toch, zie je geen vooruitgang. Geen millimeter zelfs. Je betwijfelt of God je wel ziet, je nog hoort. Of Hij je nog wel op de goede en juiste weg leidt. Je ‘geloofsstappen’ beginnen te wankelen, je schoenen te knellen en, net als bij de danspartner, twijfel je: Zal ik mijn geloof (tijdelijk) aan de kant schuiven? Even aan de zijlijn parkeren?
Maar met dat je je dat afvraagt, kom je tot bezinning. Het is niet de danspartner of de dansmeester, door wie je niet vooruitkomt, de danspassen niet onder de knie krijgt… Het ligt aan jezelf! Jij hebt te weinig geduld. Jij bent te kleingelovig. Je wilt te snel. Je wilt op jouw manier je leven door dansen. Niet walsend – langzaam en genietend – maar snel en ritmisch, als de quickstep. Maar wat je niet beseft, is dat de dansmeester jou nog even wat langer wil laten genieten van deze mooie dans.
Net als God. Hij wil je op momenten dat je zelf het gevoel hebt dat je stilstaat, toetsen en zien hoe jij in het geloof staat. Hoeveel vertrouwen jij hebt in Zijn dansritme. Hoeveel vertrouwen jij hebt in Hem, wanneer het even niet zo snel, ritmisch en goed gaat als jij dat zou willen.
Oef, denk ik al mijmerend. Waarschijnlijk heb ik mijn leven lang danslessen nodig. Maar wel met een en dezelfde Danspartner en Leraar: Jezus. En een en dezelfde dansmeester: God.
En nu ben ik benieuwd. Wat is jouw dansstijl: snel en ritmisch, als de quickstep, of langzaam en genietend, als de wals?
Dansen
met Jezus
Hij leidt en
begeleidt jou danspassen, stapsgewijs,
walsend
Tekst: © Thorinda Koopman




