Bronmomentje

Eerlijk gezegd, ben ik niet zo van de ‘doe je stille tijd elke ochtend’. Sterker nog, de afgelopen maanden zat m’n hoofd zo vol met alles wat er speelde, dat ik weinig behoefte had om mijn hart te delen met God.

Misschien was dat omdat ik bang was dat ik weinig van Hem zou ervaren (op alleen ‘weten’ kan een mens niet leven) of omdat ik dacht dat ik het zelf nog allemaal wel aankon, of misschien juist omdat ik geen zin had in een emotionele huilbui. O, ik bad wel hoor, maar echt de tijd nemen terwijl ik juist alle tijd van de wereld had, vond ik lastig. En toch, gek genoeg, was er iets binnen in mij wat steeds meer ging verlangen naar een hemelse omhelzing (hoe nodig in deze tijd), naar rust en heling.

In Johannes 4, waar je het verhaal van de Samaritaanse vrouw vindt, staat (vs. 6): Jezus was vermoeid van de reis en ging bij de bron zitten. Ik denk zomaar dat Hij niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk een Bronmomentje had met Zijn Vader. Hij was moe van de tocht door de bergen die Hij speciaal had gemaakt voor de ontmoeting met een vrouw die eveneens uitgeput was, maar dan van alle ellende die ze had meegemaakt.

Jezus zegt iets heel moois tegen haar en wellicht vandaag ook tegen jou (vs. 10): ‘Als je eens wist wat God wil geven… dan zou je Hem erom vragen.’ Jezus wist waar het hart van God vol van was en wat Hij haar zou willen geven, omdat Hij daar constant mee in verbinding stond.

Gisteren tijdens het luisteren naar het lied Your Love van het Oslo Gospel Choir had ik een bijzonder Bronmomentje. En tjonge, wat had ik het nodig om opnieuw gevuld te worden.

There’s no place I can hide from Your love
I can only survive through Your love
Lord, You are never sleeping
I am surrounded
Love is never sleeping

Als je eens wist wat God je wil geven… Jouw beeld van Hem zal bepalen wat jij verwacht te ontvangen. Maar gelukkig kent God jou zo goed, dat Hij op voorhand al tegen je zegt: ‘Als je wist wat Ik je zou geven, dan had je Mij er al lang om gevraagd.’

Het kan namelijk heel anders zijn dan jij denkt. Zijn belofte ‘stromen van levend water zullen uit je binnenste vloeien’ gaat niet over wat jij allemaal moet veranderen of moet leren maar het gaat over het ervaren van Zijn liefde en alles wat daaruit voortkomt. Het stroomt vanzelf naar buiten waardoor je omgeving ook weer gezegend wordt. Dat gebeurde ook bij de Samaritaanse vrouw toen zij haar bronmomentje met Jezus had. Ze liet haar kruik staan en rende terug naar het dorp. Om te delen wat ze had ontvangen. Onvoorwaardelijke liefde.

Jij bent omringd door diezelfde Liefde. Vandaag, morgen, altijd. Of je je nou in het donker verbergt of gaat wonen aan de andere kant van de oceaan. En of je nou je bronmomentjes hebt of niet. Ik zegen jou met datgene wat God jou wil geven.

Worden wie je bent – dat klinkt vast bekend. Veel christenen zien zichzelf als ‘werk in uitvoering’ en zijn voortdurend op zoek naar Gods plan voor hun leven. Maar is dit wel wat Hij van je vraagt? In Je bent het al! daagt Gabriëlle je uit om deze én andere overtuigingen eens scherp onder de loep te nemen. Want wat geloof jij allemaal over jezelf én over God? Wat is waarheid en wat zijn leugens? Aan de hand van sprekende voorbeelden uit de Bijbel en de dagelijkse praktijk laat ze zien wat er gebeurt als je Gods waarheid over jouw identiteit gaat omarmen.