Als je er actief op uit trekt, kun je op veel plaatsen komen en veel zien. Het kan geweldig zijn om deze wereld te ontdekken en bewonderen. Toch hoef je niet altijd actief te zijn om oog in oog te staan met de schoonheid van de schepping. Ga maar eens onder een boom zitten. Kijk naar de grond waarop je zit. Het kan zomaar krioelen van kleine diertjes. Of kijk naar de vogels die over je heen vliegen. En misschien, als je heel stil bent, zie je wel een zwijntje of hertje voorbijkomen.
Abraham heeft zijn tent opgeslagen bij de eiken van Mamre. Bij of onder de bomen is het goed toeven in het warme klimaat. Terwijl hij bij de ingang van de tent zit, komen er drie mannen aan. Hij nodigt ze uit om in de verkoelende schaduw van een boom uit te rusten en maakt een maaltijd voor hen klaar. Het doet me denken aan de picknicks die ik afgelopen zomer met mijn gezin had; in het bos, fijn in de schaduw, bijkomen van de fietstocht.
Terwijl de mannen de maaltijd gebruiken, komt er een gesprek op gang. Over de plannen die God heeft. In de rust, onder de boom, is er een ontmoeting tussen Abraham en God.
Je hoeft niet altijd actief op zoek om met God in contact te komen. Ook in de stilte kun je de mooiste dingen opmerken. Niet alleen in het bos, maar ook in jouw stille tijd. God wil naast je komen zitten en je zijn plannen onthullen.
Tekst: © Sestra dagboek (diverse auteurs)
Na een jaar waarin mensen vaak noodgedwongen binnen zaten, is er tegelijk een nieuwe waardering ontstaan voor de natuur – juist omdat die soms zo verrassend dichtbij te vinden is. Het Sestra dagboek neemt je daarom mee op pad door allerlei landschappen. In elk landschap is iets te vinden wat raakt aan het leven van alledag én aan Gods aanwezigheid daarin.

