Het beste moet nog komen

We denken vaak dat dit het is. We zijn gericht op het hier en nu. Op de studie die we volgen, het gezin dat we hebben of misschien willen vormen, de baan die ons bezighoudt. Goede dingen in dit leven. Iedereen heeft zo zijn eigen ideeën om dat leven vorm en zin te geven. En graag willen we genieten. Maar veelal heb je het niet in de hand. Het is maar net waar jouw wieg heeft gestaan, hoe gezond je bent, of… vul maar in.

Ik heb tijden van zware depressies gekend, wat een enorme invloed op mij en mijn gezin heeft gehad. En soms nog steeds. De gevolgen blijven lang voelbaar. Misschien zie ik het daarom extra als mijn missie om het hier en nu goed te hebben. Ik probeer mijn leven hier op aarde zo waardevol mogelijk in te vullen. Soms lijkt dat te lukken, maar vaak ook helemaal niet. Het is een kunst om onder alle omstandigheden dankbaar te zijn, te genieten van de dingen die je gegeven worden. Er is zo veel moois, nu al.

Dit leven is slechts een voorproefje van wat er komen gaat. Ja, je kunt het je haast niet voorstellen. Ik ben er, eerlijk gezegd, ook niet vaak mee bezig, maar God belooft ons een toekomst waarin altijd levend water voor ons beschikbaar is. Waar het voor iedereen goed zal zijn. Echt goed. En waar de verwoestende kracht van de zee geen dreiging meer vormt (Openb. 21:1). Wat een toekomst hebben wij!

Tekst: © Sestra dagboek (diverse auteurs)

Na een jaar waarin mensen vaak noodgedwongen binnen zaten, is er tegelijk een nieuwe waardering ontstaan voor de natuur – juist omdat die soms zo verrassend dichtbij te vinden is. Het Sestra dagboek neemt je daarom mee op pad door allerlei landschappen. In elk landschap is iets te vinden wat raakt aan het leven van alledag én aan Gods aanwezigheid daarin.