Het mooie van Psalm 121 is dat dit lied de pijn en het verdriet van het leven niet ontkent. Dit lied geeft de pijn en de moeite van het leven juist een plaats.
Het spreekt over het steken van de zon overdag en de dreiging van de maan in de nacht. De brandende hitte en het dreigende donker zijn beelden voor wat een mens allemaal kan overkomen. Er wordt niet gezegd dat God al die dingen die het levensgeluk van een mens bedreigen, weghaalt. God plaatst Zichzelf tussen die dingen en ons in, als een schaduw. In de lichte en de donkere momenten van je leven is God erbij.
Leonard Cohen zingt in zijn lied Anthem: There is a crack, a crack in everything. That’s how the light gets in. Waren we allemaal perfect, dan waren we ontoegankelijk, dicht. Dan zou het licht nergens doorheen kunnen. Juist door de barsten kan het licht naar binnen komen. Zo veel gaat in het leven stuk door wat ons overkomt, door de pijn die we onszelf of anderen aandoen, door verlies van gezondheid, verlies van een mens. We kunnen allemaal vallen, breken. Maar licht komt juist door de barsten heen, licht van buiten, licht van boven, licht van God.
Tekst: © Zandkorrels (Zij en Zeeuws)
In Zandkorrels (diverse auteurs) staan mooie overdenkingen van verschillende auteurs van het bekende Zeeuwse tijdschrift ‘Zij en Zeeuws’. In twaalf hoofdstukken beschrijven zij Zeeuwse thema’s die de kracht en schoonheid van Zeeland laten zien in zowel beeld als tekst. Ieder hoofdstuk is een zandkorrel die een moment met God geeft, om daarna te delen met andere mensen.


