‘Wat moeten we dan doen?’
(Lucas 3:10, NBV)
BIJBELGEDEELTE
De mensen vroegen hem: ‘Wat moeten we dan doen?’ Hij antwoordde: ‘Wie twee stel onderkleren heeft, moet delen met wie er geen heeft, en wie eten heeft moet hetzelfde doen.’ Er kwamen ook tollenaars om zich te laten dopen, en die vroegen hem: ‘Meester, wat moeten wij doen?’ Hij zei tegen hen: ‘Vorder niet meer dan wat jullie is opgedragen.’ Ook soldaten kwamen hem vragen: ‘En wij, wat moeten wij doen?’ Tegen hen zei hij: ‘Jullie mogen niemand afpersen en je ook niet laten omkopen, neem genoegen met je soldij.’ Op deze en andere wijze spoorde hij de mensen aan en verkondigde hij hun het goede nieuws.
(Lukas 3:10-14, 18, NBV)
EEN STAPJE DICHTERBIJ
‘Eén in de was, één in de kast, één aan de bast.’ Dit devies voor de hoeveelheid ondergoed van vrouwen in de 19e eeuw zou je gerust ook kunnen zien als goede raad voor een gebalanceerd huishouden. In een goed draaiend huishouden maak je immers gebruik van dingen, draag je zorg voor onderhoud en zorg je dat je iets achter de hand hebt. Maar hoeveel houd je achter de hand of anders gezegd: wat ligt er in je voorraadkast?
Allereerst lijkt het me goed te zeggen dat het devies van hierboven uit een andere tijd komt. Stel je voor dat wij maar één set schoon ondergoed in onze kast zouden hebben liggen. Dat is toch ondenkbaar? Maar toch, als we de Bijbel lezen dan zien we dat het met minder kan.
Neem bijvoorbeeld Johannes de Doper. Toen hij de mensen vertelde dat het zo belangrijk is je geloof niet alleen in woorden maar vooral in daden te tonen, vroegen de mensen hem: ‘Wat moeten we doen?’ Het eerste wat hij zei, was: Wie twee stel onderkleren heeft, moet delen met wie er geen heeft. En hij vulde dat aan met een advies over het eten dat je in huis hebt: ‘En wie eten heeft moet hetzelfde doen.’ Tjonge, dat is nog radicaler. Dan heb je helemaal geen voorraadkast nodig.
Vorige week hebben we het Pinksterfeest gevierd. De mensen die ruim eenentwintig eeuwen geleden door de Geest van God werden geraakt en zich lieten dopen, verkochten al hun bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden. Ook al zo radicaal.
Wat betekent dit allemaal voor ons? Is het de bedoeling dat ook wij alles wat we hebben moeten verkopen en moeten geven aan de armen? Dat zei Jezus immers ook tegen de rijke man die het in alle opzichten goed deed en aan Jezus vroeg: ‘Wat moet ik doen?’ Jezus zei: ’Eén ding ontbreekt u: ga naar huis, verkoop alles wat u hebt en geef het geld aan de armen, dan zult u een schat in de hemel bezitten; kom dan terug en volg Mij.’ (Marcus 10:21)
Wat moeten wíj doen? In ieder geval de voorraadkast in gaan! Niet om te kijken hoeveel je op de planken hebt liggen, maar omdat dát de plek is waar je de leiding van Gods Geest ontvangt. Het is de plek van gebed. Toen Jezus namelijk eens sprak over het gebed, vertelde hij dat het belangrijk is om de binnenkamer in te gaan. Laat die binnenkamer in de huizen in Zijn tijd nou net de voorraadkast zijn!
De ‘voorraadkast’; hoe meer tijd je daar doorbrengt, hoe beter je weet waar je voor jezelf genoeg aan hebt en hoe beter je weet wat je in Jezus’ Naam mag uitdelen aan anderen. En vooral is het de plek waar je zicht krijgt op Gods voorraadkast. En díe is onuitputtelijk!
GEBED
Heer, dank U wel voor alles wat U mij hebt gegeven en alles waar U in kunt voorzien. Wilt U mij laten zien hoe ik U kan eren met mijn bezit? En wilt U mij erop leren te vertrouwen dat U degenen die meebouwen aan Uw koninkrijk zeker zult geven wat ze daarvoor nodig hebben? Heer, ik wil leven uit Uw hand. Dank voor Uw liefde, Uw overvloed. In Jezus’ Naam, amen.


