Transvrouw

4 december, 2017

We hebben afgesproken in de bar van een hotel. Door middel van het aanmeldingscontact weet ik ongeveer wie ik ga ontmoeten, maar toch ben ik verbaasd bij het zien van de grote vrouw die binnenkomt. Veel groter dan een gemiddelde vrouw, schiet het door mijn hoofd.

Door wat ik van tevoren over haar gelezen heb, weet ik dat ze transseksueel is. Een ‘transvrouw’, zoals ze zelf zegt. Ze heeft de medische transitie van man naar vrouw ondergaan. En als ze haar verhaal aan ons vertelt, begint ze zelf bij dat gegeven. ‘Als ik als kind in de spiegel keek, zag ik een meisje, geen jongen.’

Ik bekijk de vrouw tegenover me. Ze is stevig en zo’n type waarvan je kunt denken: dat zou een man kunnen zijn. Maar toch komt ze op mij over als een vrouw. Maakt het iets uit? vraag ik mezelf af. Deze vrouw heeft hulp nodig. Haar transseksueel-zijn heeft haar enorm kwetsbaar gemaakt voor discriminatie en uitbuiting. In haar thuisland had ze een goede job, maar daar was de angst voor discriminatie zo groot dat ze de uitnodiging om naar een toleranter Europa te komen graag aannam.

Dat ze in handen van mensenhandelaars terecht zou komen, had ze niet kunnen bedenken. Haar weg in de gedwongen prostitutie begon door te vertrouwen op mensen die zich voordeden als vrienden.

Maakt het iets uit? gaat het weer door mijn gedachten. Wat zou Jezus doen? Wat zou Hij mij adviseren? Ik denk dat ik dat weet: luisteren. ‘Hoor het verhaal aan,’ zou Hij zeggen. ‘Het leed, de geschiedenis, de pijn. Want daarvoor heb Ik je gevraagd dit werk te doen. Niet om te veroordelen, niet om af te wijzen. Daar zijn al genoeg mensen in het leven van deze vrouw in geslaagd.

Wat ik vind van transvrouwen? Het zijn prachtige mensen… met een heel grote rugzak vol bagage en verdriet, pijn.

Nee, ik zou nooit iemand adviseren om zich te veranderen van het ene in het andere geslacht. Ik zou ook nooit iemand aanraden in de prostitutie te gaan werken. Maar ik kan ook niet pretenderen dat ik weet wat ze dan wél hadden moeten doen. Ik kan wel proberen te begrijpen, te luisteren, mee te zoeken naar een antwoord waarmee de puzzel van hun leven weer in elkaar gaat passen.

Gedurende het laatste halfjaar heb ik een paar transvrouwen mogen ontmoeten. (Ik hoop dat deze term niet kwetsend is voor hen, want dat is allerminst mijn bedoeling.) Het zijn dappere vrouwen. En over dat ene stukje van hun verhaal, hun trans-zijn, waar ik als christen niet zo goed raad mee weet… dat laat ik maar in de handen van God Zelf.

Reacties

nieuwe reacties


Het mooiste komt nog! Niet zo sterk
Het mooiste komt nog!
Niet zo sterk