Groeien

Wie wil leven, moet zich ontwikkelen en groeien. Iets inleveren om verder te komen, dat is soms pijnlijk! De Bijbel legt een link naar de natuur: soms snoei je een mooie struik terug, zodat hij nog groter kan worden. Ook wij moeten soms gesnoeid worden om vervolgens weer verder – en groter – te kunnen groeien. Durf jij te geloven in groei?

Liefde zonder bodem

God is een God van liefde. (Deuteronomium 4:31) Ben jij deze vakantie al een keer vroeg opgestaan en de natuur in gegaan? ’s Ochtends, als heel Nederland nog op één oor ligt, is de natuur op zijn mooist. Ongehaast. Stil. En als je goed kijkt, zie je God. In de gele boterbloem langs het pad. In de reusachtige eik die je schaduw biedt. In de rood-paarse vlinder die voorbij fladdert. In de zon… God is namelijk als stralende morgenzon. Hij laat Zijn licht over je schijnen en Zijn zonnestralen je verwarmen. Dag in, dag uit. Tekst afbeelding: © Elke dag een cadeautje – Daniëlle Heerens  


Anker van hoop

De hoop is als een betrouwbaar en zeker anker. (Hebreeën 6:19) Ankers. Heb je er weleens een in het echt gezien? Misschien deze vakantie wel, toen je in een boot over de Middellandse Zee voer. Maar overweldigend, zijn ze, hè? Zo groot en zwaar en onverzettelijk! Niet van hun plek te krijgen. Weet je, hemelse hoop lijkt op zo’n anker. Anders dan aardse hoop is het niet iets onzekers; het is juist alles wat gewone hoop niet is. Hemelse hoop is betrouwbaar en zeker. Vast en onwrikbaar. Voor eeuwig verankerd in God. Tekst afbeelding: © Elke dag een cadeautje – Daniëlle Heerens  


Hij kan je niet verlaten

Ik zal je niet verlaten. (Jozua 1:5) Waar de vakantie voor de een het hoogtepunt is van het jaar, is het voor de ander een moment van eenzaamheid. Als er niemand is om de zomer mee te vieren. Als er geen gezin is om mee op vakantie te gaan. Als je je verlaten voelt door de mensen – en misschien wel door God. Maar, hé, al heb je het idee dat God je in de steek gelaten heeft, al lijkt Hij oneindig ver weg, verlaten heeft Hij je niet. Hij kan het niet – Zijn liefde voor jou is te groot. Tekst afbeelding: © Elke dag een cadeautje – Daniëlle Heerens  


Stralende morgenzon

Hij is als een stralende morgenzon. (2 Samuel 23:4) Ben jij deze vakantie al een keer vroeg opgestaan en de natuur in gegaan? ’s Ochtends, als heel Nederland nog op één oor ligt, is de natuur op zijn mooist. Ongehaast. Stil. En als je goed kijkt, zie je God. In de gele boterbloem langs het pad. In de reusachtige eik die je schaduw biedt. In de rood-paarse vlinder die voorbij fladdert. In de zon… God is namelijk als stralende morgenzon. Hij laat Zijn licht over je schijnen en Zijn zonnestralen je verwarmen. Dag in, dag uit. Tekst afbeelding: © Elke dag een cadeautje – Daniëlle Heerens  


Eindelijk vakantie

Geniet alle dagen van je leven, die God je heeft gegeven. (Prediker 9:9) Heb jij al vakantie, en zo ja, wat zijn je plannen? Ga je kamperen? Backpacken? Blijf je thuis? Hoe het ook zij, vakantie is bij uitstek een periode om tot rust te komen, om te genieten van de natuur, de rust, je vrienden en familie – van alles wat God je schenkt. Hij ziet dan ook graag dat je het leven viert en blij bent met al het goeds dat Hij geeft. Hij wil dat je geniet van het leven. Vandaag. Morgen. Elke dag opnieuw. Tekst afbeelding: © Elke dag een cadeautje – Daniëlle Heerens  


Aan Gods hand

  BIJBELGEDEELTE Ik ben rustig en stil, ik voel me veilig bij U, zoals een kind in de armen van zijn moeder. (Psalm 131:2, BGT) UITLEG Daar stond hij, mijn kleinzoon. Een beetje verbouwereerd door alles wat hij zag. Met grote ogen van spanning, onzekerheid en misschien ook wel een beetje angst keek hij om zich heen. Keek hij omhoog. Naar de hoge trap die tegen het grote vliegtuig aan stond. Hij had geen idee wat hem te wachten stond, al hadden zijn papa en mama het hem wel geprobeerd uit te leggen. Maar ja, hij was nog maar twee en stond op het punt voor het eerst te gaan vliegen. Best spannend… Maar te midden van al dat nieuwe was daar die sterke hand die zich stevig om zijn kleine knuistje klemde. Die hand kende hij, die hand vertrouwde hij. Het was de hand van zijn moeder. Zolang zij hem vasthield, durfde hij wel. Treetje voor treetje die grote trap op, de deur door, het vliegtuig in. Hand in hand, ook toen die grote vogel met veel kabaal en met hoge snelheid het luchtruim koos. Best spannend… maar met mama’s hand om de zijne durfde hij het aan en voelde hij zich veilig. Ondanks alles. NALEVEN Herken je dat? Het leven is vaak een aaneenschakeling van dit soort momenten. Van ervaringen, gebeurtenissen en beslissingen die te groot lijken om aan te kunnen. Momenten die we niet kunnen overzien, niet begrijpen, niet doorgronden, maar waar we wel doorheen moeten. Met alle spanning, onzekerheid, en soms ook met angst. Met knikkende knieën en een knoop in je maag. Maar altijd weer is daar die hand die zich stevig om de jouwe klemt, die sterke hand van je Vader. Die hand ken je en je weet dat je die kunt vertrouwen. Die hand heeft je nog nooit losgelaten, ook al voelt dat soms wel zo. Al heb je soms het gevoel dat je helemaal alleen aan de voet van die immens hoge berg staat. Houd je dan vast aan de geruststellende zekerheid: Ik sla mijn ogen op naar de bergen, van waar komt mijn hulp? Mijn hulp komt van de HEER Die hemel en aarde heeft gemaakt. (Psalm 121:1-2, NBV) Je staat er niet alleen voor. Met jouw hand in de sterke hand van God mag je het leven door, stap voor stap, dag na dag. Zijn hand leidt je door het leven, door storm en tegenwind, door licht en duisternis, door goede en slechte tijden. Aan Gods hand kom je veilig aan op je eindbestemming, hoe spannend en onstuimig de reis soms ook is. Wat de toekomst brenge moge Mij geleidt des Heeren hand moedig sla ik dus de ogen naar het onbekende land. Leer mij volgen zonder vragen Vader, wat Gij doet is goed! Leer mij slechts het heden dragen met een rustig kalme moed! Laat mij niet mijn lot beslissen: zo ik mocht, ik durfde niet. Ach, hoe zou ik mij vergissen, Als Gij mij de keuze liet! Wil mij als een kind behand'len, dat alleen de weg niet vindt: neem mijn hand in Uwe handen en geleid mij als een kind. Waar de weg mij brengen moge, aan des Vaders trouwe hand loop ik met gesloten ogen naar het onbekende land. (Jacqueline E. van der Waals) WIL JE MEER? Ik hef mijn ogen (Opwekking 640) Wat de toekomst brengen moge (Opwekking 377)   Tineke Tuinder