Groeien

Wie wil leven, moet zich ontwikkelen en groeien. Iets inleveren om verder te komen, dat is soms pijnlijk! De Bijbel legt een link naar de natuur: soms snoei je een mooie struik terug, zodat hij nog groter kan worden. Ook wij moeten soms gesnoeid worden om vervolgens weer verder – en groter – te kunnen groeien. Durf jij te geloven in groei?

Opendoors

God kiest jou

En het gebeurde ’s avonds dat hij zijn dochter Lea nam en haar bij hem bracht en Jakob kwam bij haar. (Genesis 29:23, HSV) BIJBELGEDEELTE Toen de HEER zag dat Jakob minder van Lea hield, opende hij haar moederschoot, terwijl Rachel kinderloos bleef. Lea werd zwanger en bracht een zoon ter wereld, die ze Ruben noemde, ‘want,’ zei ze, ‘de HEER heeft gezien wat ik te verduren heb. Nu zal mijn man van mij houden.’ Ze werd opnieuw zwanger en bracht nog een zoon ter wereld. ‘De HEER heeft gehoord hoe weinig mijn man van me houdt; daarom heeft hij mij er nog een zoon bij gegeven,’ zei ze, en ze noemde hem Simeon. En weer werd ze zwanger en bracht ze een zoon ter wereld. ‘Nu ik hem drie zonen heb gebaard, zal mijn man zich eindelijk aan mij hechten,’ zei ze. Daarom werd hij Levi genoemd. En nog een keer werd ze zwanger en bracht ze een zoon ter wereld. ‘Nu zal ik de HEER loven!’ riep ze uit, en ze noemde hem Juda. Hierna kreeg ze geen kinderen meer. (Genesis 29:31-35, HSV) (Lees ook Genesis 29:20-25) EEN STAPJE DICHTERBIJ Met deze geschiedenis vallen we met onze neus midden in het leven van Jakob. Zijn leven was vooralsnog niet zo geslaagd. Hij was tweederangs, een moederskindje, verguisd en verworpen door zijn vader en broer. Voor hém was zijn vader niet op zoek gegaan naar een geschikte vrouw om mee te trouwen, zoals bij broer Ezau. Terwijl hij inmiddels de veertig gepasseerd was en het tijd werd om een gezin te stichten. Jakob verlangde echter hartstochtelijk naar zegen en voorspoed. Daarom nam hij het heft maar in eigen hand en jatte de eerstgeboortezegen met vuil bedrog. Het betekende dat hij in één klap alles kwijtraakte: zijn familie, bezittingen en de enige vrouw die zijn liefde waard was: moeder Rebekka. Berooid belandt hij ‘in het land van de mensen van het oosten’ en daar ontmoet hij Rachel. Jakob wordt meteen verliefd op haar. Hij wil alles voor haar doen, zelfs zeven jaar werken en na die zeven jaar volgen dan eindelijk de processie en ceremonie. Er wordt feestgevierd – er is tenslotte alle reden tot vreugde – maar de volgende morgen komt Jakob erachter dat hij geslapen heeft met Rachels zus, Lea. Wat een kater! Lea is de onaantrekkelijke zus met de fletse ogen. Zelfs haar naam had ze niet mee – ‘Lea’ betekent ‘koe’. Lea is een kwetsbare vrouw en groeide op in de schaduw van de knappe Rachel. Ze telde niet echt mee. Net als Jakob hunkerde ook zij wanhopig naar erkenning. Kon je je een beter maatje voorstellen voor Jakob? Jakob en Lea waren in feite soulmates. God wist wel wie Hij aan elkaar verbond… Jakob ging die huwelijksnacht naar bed en zal iets hebben gedacht als: Dit is ze. Zij gaat mijn leven goed maken. Maar hij werd wakker en het bleek Lea te zijn! En gebeurt ons dat in zekere zin ook niet vaak? Dat je wakker wordt in dit leven en tot je verbijstering ontdekt ‘dat het Lea is’? Lea, dat kan een nieuw project zijn. Of je huwelijk. Lea haalde haar waarde vooral uit haar relationele status. Ze zocht waardering bij haar man en in het moederschap. Elke keer als zij haar kind een naam geeft, weerklinkt daarin haar verlangen naar Jakob (Genesis 29:31-35). Lea zegt: ‘Ik zal pas iemand zijn als ik moeder ben en vrouw. Dan tel ik mee.’ Bij de geboorte van haar vierde kind, als Juda ter wereld komt, breekt het besef door. ‘Loof de Heere,’ zegt Lea, en met deze belijdenis krijgt Lea haar leven terug. God geeft Zijn persoonlijke Naam als belofte bij de geboorte van dit kind. Uit hem zal de beloofde Redder voortkomen. God Zelf daalt af door dit kind en niemand weet dat. God had Lea lief, ondanks haar imperfectie. Jakob, de zoon die niet geliefd was vanwege zijn karakter en Lea het meisje dat niemand zag staan. Zíj worden door God uitgekozen en door hen zou de wereld gered worden. Snap jij het? In alle religies moet je zelf de ladder opklimmen om iets te bereiken, maar niet in de Bijbel. De Bijbel is anders. Elke keer zien we zwakke mensen die Gods genade niet verdienen. Gods verhaal heeft geen helden nodig. God is een God van genade. Misschien voel jij je Lea, vind je jezelf lelijk, of hoor je er niet bij. God is intens op jou betrokken! Als je dat gelooft, dan krijg je het echte leven terug. GEBED Lieve Vader, alleen U kunt mijn hart en leven vervullen. Door Uw grote genade mag ik Uw kind zijn, mijn aanbidding is voor U. U houdt van mij, ondanks al mijn tekorten. Daarom zal ik U loven! Amen.   Marlon van den Bos


Olie: teken van liefde

Hij laat mij rusten in groene weiden. (Psalm 23:2a, NBV) BIJBELGEDEELTE De Heer is mijn Herder, het ontbreekt aan mij niets. Hij laat mij rusten in groene weiden en voert mij naar vredig water, Hij geeft mij nieuwe kracht en leidt mij langs veilige paden tot eer van Zijn Naam. (Psalm 23:1-3, NBV) EEN STAPJE DICHTERBIJ Valentijnsdag komt er weer aan. De winkels kleuren roze en de versieringen in de etalages staan in het teken van de liefde. Roze hartjes, rode rozen, chocolaatjes en bloemen. En eindeloos veel reclame voor parfum en andere verwennerijen, zoals bodylotion. Lotion en geurige olie. Wat heeft dat met Psalm 23 te maken? In een oud boekje van ex-herder Phillip Keller, las ik dat schapen pas rustig kunnen neerliggen als zij bevrijd zijn van een paar zaken. Allereerst moeten ze zich veilig voelen. De schapen voelen zich veilig, als de herder in de buurt is. Zijn staf zorgt ervoor dat ze weten waar ze naartoe moeten. Zijn stok zorgt ervoor dat ze weten dat hij wilde roofdieren op afstand houdt. Ook kunnen ze pas gaan rusten, als ze geen honger hebben. De herder moet er daarom voor zorgen, dat er groene weiden zijn. In een dor en droog land als Israël is dat geen eenvoudige opgave! De herder steekt er veel tijd en energie in om ervoor te zorgen dat de schapen kunnen eten, bijvoorbeeld door irrigatiesystemen aan te leggen. Maar zelfs met volle magen en vrij van angst voor wilde dieren, zijn er ook nog muggen, parasieten en vlooien die schapen ervan weerhouden om rustig te gaan liggen. Die kleine beestjes kunnen zo irritant zijn, dat schapen zich steeds aan bosjes willen gaan schuren en onrustig zijn. Vandaar de lotion; een goede herder zorgt er namelijk voor dat de schapen ingewreven worden met een speciale lotion. De lotion houdt kleine beestjes op afstand, of zorgt er in ieder geval voor dat de schapen er minder last van hebben. Door de goede zorgen, de oneindige liefdevolle inzet van de goede herder, kunnen ze tot rust komen. Dat beeld raakt me. De herder, die kosten noch moeiten bespaard, zodat zijn schapen het goed hebben. Die liefdevol elk schaap oppakt en met olie insmeert, omdat hij weet dat ze daardoor minder last hebben van vervelende kleine irriterende beestjes. Ik herken me wel in die schapen. Ik maak me soms zorgen om mijn financiën. Ik vraag me af of er wel ‘genoeg’ is; genoeg tijd, genoeg aandacht… Ik ben soms bang. Ik erger me aan kleine ongemakken. En al die dingen zorgen ervoor dat ik onrustig ben. Ik vind het moeilijk om in vertrouwen tot rust te komen, terwijl de Herder niets liever wil dan dat ik neerlig. Ontspan. Me veilig voel door en in Zijn aanwezigheid. De Herder, Die telkens laat merken dat Hij er is en liefdevol voor me zorgt. Hij zorgt voor groen gras. Hij zorgt voor veiligheid. Wat zou er gebeuren als ik meer ga kijken naar Hem, in plaats van naar alle ongemakken, irritaties, angsten, andere schapen? De olie is een van de uitingen van de ultieme liefde van de Herder, die ervoor zorgt dat de schapen die bij Hem horen, niets te kort komen. Ze hebben alles wat ze nodig hebben. Ze willen niets liever dan bij Hem zijn, Zijn eigendom zijn. Want ze weten dat Hij liefdevol en goed voor hen zorgt. ‘Ik ben de goede Herder,’ zegt Jezus. ‘De goede herder geeft zijn leven voor zijn schapen. Ik ken mijn schapen en zij kennen Mij.’ (Johannes 10:14, NBV) De Herder gaf zelfs Zijn leven, uit liefde voor Zijn schapen! Ook later in Psalm 23 komt de bijzondere symboliek van olie terug. U zalft mijn hoofd met olie… (vers 5). Olie staat vaak symbool voor de Heilige Geest. Denk bijvoorbeeld aan de profeet Samuel, die David zalfde. Er wordt in sommige kerken ook weleens gesproken over ‘de zalving van de Geest’. De Herder wil jou ‘de olie’ geven die vrede en liefde voortbrengt: de Heilige Geest. Denk deze Valentijnsdag eens aan die liefdevolle toewijding van de Herder. Hij zorgt ervoor dat je rustig kunt liggen, zonder stress en zorgen. Dat is ware liefde! GEBED Goede God, dank U voor Uw liefde. Voor Uw toewijding. Uw zorg. Uw nabijheid die troost en die leidt. Dank voor Uw Geest, Die vrede en liefde geeft. Dank dat U een Herder bent Die goed is. Die zelfs Zijn leven gaf voor ons. Dank U wel. In Jezus’ Naam, amen.   Marije Vermaas  


Geven en nemen

U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het hart. (1 Petrus 5:7, NBV) BIJBELGEDEELTE Zing voor God, bezing Zijn naam, maak ruim baan voor Hem Die door de vlakten rijdt, HEER is Zijn naam, jubel als Hij verschijnt: Vader van wezen, Beschermer van weduwen, God in Zijn heilig verblijf. God geeft eenzamen een thuis en gevangenen vrijheid en voorspoed. Geprezen zij de Heer, dag aan dag, deze God draagt ons en redt ons. onze God is een reddende God. (Psalm 68:5-7a, 20-21a) EEN STAPJE DICHTERBIJ O, hoe geweldig zou het zijn als wij de dagelijksheid van onze God konden zien! Vaak stellen we ons voor dat God zo gericht is op Zijn grote plan dat we vergeten dat Hij ook deel uit wil maken van onze dagelijkse bezigheden. Geloof je en begrijp je echt hoezeer God ernaar verlangt om deel uit te maken van jouw dagelijks leven? God wil dag aan dag een relatie van geven en nemen met ons aangaan – maar in deze unieke relatie is Hij het Die geeft en Die neemt. Wat wil God dagelijks van ons nemen? Volgens deze psalm neemt Hij dagelijks onze lasten op Zich. Draag jij je eigen lasten? Dat is dan onnodig. Misschien heb jij het hart wel op de juiste plaats: waarschijnlijk kan niemand zich zo veel zorgen maken als jij omdat niemand zo veel van die ene persoon houdt als jij. Niemand begrijpt de omstandigheden even goed als jij. Het ligt allemaal wat gecompliceerd. Het is persoonlijk. Geheim. Niet echt Gods ‘terrein’. Het is niet iets van de kerk. Hoe dan ook, God lost dit misschien niet op zoals wij het zouden willen. We gaan maar door tot de last te zwaar wordt om te dragen. Dag aan dag is God bereidt om die last van onze schouders te tillen. In 1 Petrus 5:7 (NBV) staat: U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het hart. Die uitnodiging is elke dag van toepassing. Hij draagt dag aan dag onze lasten als wij ze aan Hem overgeven. Als God dagelijks onze lasten van ons neemt, wat geeft Hij ons dan? In Klaagliederen 3:22-23 staat: Genadig is de Heer: wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen. Elke morgen schenkt Hij nieuwe weldaden. Veelvuldig blijkt Uw trouw! Elke morgen. Hij kent op voorhand elke behoefte. Hij kent elke last al voor het slechte nieuws Hem bereikt. Voordat de zon opgaat, deelt Hij Zijn genade uit in directe verhouding tot wat jij die dag nodig hebt. God verlangt ernaar om onze lasten op Zich te nemen en om ons Zijn genade te geven. Hoe vaak hebben wij al een last meegedragen die we hadden kunnen ruilen voor Zijn genade? Te vaak. Sta eens stil bij wat we onszelf aandoen. Wij dragen dagelijks een portie lasten met ons mee. We voegen ze toe aan de lasten van gisteren tot de lading ons uit evenwicht brengt. Uiteindelijk is alles zo zwaar dat onze rug het bijna begeeft. Onze vreugde verdwijnt. We blijven maar lasten ophopen tot onze rugzak het begeeft. Tegen de tijd dat alles eruit valt, zijn wij meestal ook kapot. We zijn uitgeput, de situatie lijkt uitzichtloos en we zijn boos op God omdat Hij ons niet geholpen heeft. En de hele tijd strekte Hij Zijn armen naar ons uit, terwijl Hij door Zijn Woord fluisterde: ‘Wentel je zorgen op Mij af! Ik geef om je!’ Het is nooit Gods bedoeling geweest dat wij zorg na zorg in onze tas zouden stapelen. Hij wil dat wij ze dag aan dag aan Zijn voeten leggen; dat wij onze lasten ruilen voor nieuwe genade. Ik heb er spijt van dat ik in het verleden vaak geweigerd heb om Hem mijn lasten te geven; dat maakte het leven moeilijker dan het had hoeven zijn. Ik kan niet teruggaan om de genade van voorgaande jaren te innen – en dat kun jij ook niet – maar we kunnen de genade van vandaag wel ontvangen. Onze God is meer dan bereid om te nemen en te geven, zolang wij maar bereid zijn om te geven en te nemen. GEBED U, almachtige Heer, bent bij mij. U, de God van Jakob, bent mijn burcht. Een Vader van wezen, een Verdediger van weduwen bent U, Heer, vanuit Uw heilige woning. Ik prijs U Heer. U bent de God Die mij redt. Elke dag opnieuw draagt U mijn lasten. U bent een God Die bevrijdt, U bent almachtig en soeverein. Daarom buig ik mij onder Uw machtige hand, God, zodat U mij op uw tijd kunt verheffen. Dank U dat ik in de tussentijd al mijn zorgen op U mag werpen, want U zorgt voor mij. Amen.   Tekst (Een stapje dichterbij): © In Zijn aanwezigheid (Beth Moore) Tekst (Gebed): © Gods Woord bidden (Beth Moore)


God vreugde geven

Zonder geloof is het onmogelijk God vreugde te geven. (Hebreeën 11:6, NBV) BIJBELGEDEELTE Het geloof legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de waarheid van wat we niet zien. Om hun geloof werden de mensen uit vroeger tijden geprezen. Door geloof komen we tot het inzicht dat de wereld door het woord van God geordend is, dat dus het zichtbare is ontstaan uit het niet-zichtbare. Zonder geloof is het onmogelijk God vreugde te geven; wie hem wil naderen moet immers geloven dat hij bestaat, en wie hem zoekt zal door hem worden beloond. (Hebreeën 11:1-3 en 6, NBV) EEN STAPJE DICHTERBIJ Heb jij je ooit afgevraagd waarom het soms is alsof je de ene ‘geloofswandeling’ ‒ een periode dat je moet wandelen in geloof en niet op wat zichtbaar is ‒ nog niet achter de rug hebt voordat de volgende al weer begint? Omdat het zonder geloof onmogelijk is om God vreugde te geven! Openbaring 4:11 (NBG ’51) verkondigt de bedoeling van onze Schepper op deze manier: Gij hebt alles geschapen, en om Uw wil was het en werd het geschapen. We zijn geschapen omwille van onze Schepper; het doet Hem vreugde wanneer we groeien in geloof. Als je echt eerlijk bent, denk je misschien wel: Waarom zou het doel van mijn leven de vreugde van God moeten zijn? Wat voor egoïstische godheid is Hij dan wel niet? Maar God heeft daar geen zelfzuchtige bedoeling mee. Kijk nog eens naar Hebreeën 11:6: wie leeft in geloof – wie Hem oprecht zoeken ook als ze Hem niet kunnen zien – wil Hij belonen. Het brengt God vreugde om Zijn kinderen te zegenen en te belonen en om hen tot geestelijke hoogten te tillen die ze zich niet eens hadden kunnen voorstellen. Hij wil ons voorbereiden op de plaats waar Hij ten behoeve van ons schatten aan het verzamelen is, terwijl wij zegevierend wandelen in geloof. Hebreeën 11:1 (NBV) zegt ons: Het geloof legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de waarheid van wat we niet zien. De grootste werkelijkheid – met andere woorden: dat wat het ‘meest waar’ is – is iets wat niet door mensenogen gezien kan worden. Sta daar eens bij stil. Hoe zien jouw omstandigheden of je huidige uitdagingen eruit? Wat zou je kunnen verwachten dat er gaat gebeuren omtrent jouw grootste zorg als je alleen zou letten op wat er zichtbaar is? Hebreeën 11 herinnert ons eraan dat de meest invloedrijke factoren in het leven van een gelovige – de factoren die de uitkomst bepalen – niet gezien kunnen worden. De grootste werkelijkheid in je grootste moeilijkheid is een onzichtbare, almachtige God. Leer om vanuit Zíjn gezichtspunt naar jouw geloofswandelingen te kijken: omstandigheden worden louter door Hem bepaald of toegelaten om jou te kunnen belonen. De toets is of jij op zoek zult gaan naar Zijn onzichtbare aangezicht; en de beloning gaat je begrip te boven. Waarom dan zo veel geloofswandelingen? Omdat Hij veel te geven heeft! En daar maar weinig tijd voor heeft. Jouw wandel in het kortstondige ‘hier en nu’ heeft een enorme invloed op Zijn beloning in de ‘oneindigheid daar’. Het doet God groot plezier om aan jou te geven, maar Hij geeft niet zoals de wereld dat doet. Alle beloningen die de wereld te bieden heeft, zijn hier op aarde, waar mot en roest ze wegvreten en waar dieven inbreken om ze te stelen (Mat. 6:20). God heeft meer oog voor kwaliteit. Elke beloning die Hij voor je heeft, komt met een eeuwige levenslange garantie. Ooit zal in een oogwenk het zichtbare onzichtbaar zijn en het ongeziene gezien worden. Kijk eens om je heen. Alles wat je ziet, zal ophouden te bestaan. Ik kom spoedig, en heb het loon bij Me om iedereen te belonen naar zijn daden. (Op. 22:12, NBV) Dat is de werkelijkheid. Dit leven is slechts een damp. GEBED Vader, in Uw Woord zegt U dat het onmogelijk is om U vreugde te geven zonder geloof, omdat iedereen die tot U komt, moet geloven dat U bestaat en dat U mensen die oprecht naar U zoeken beloont. (Hebr. 11:6) Heer, ik wil U graag vreugde geven. Versterk alstublieft mijn geloof, zodat mijn leven U zal eren en het altijd – in alles – zal lijken op het leven van Uw Zoon. Amen.   Tekst Een stapje dichterbij: © In Zijn aanwezigheid (Beth Moore) Tekst Gebed: © Gods Woord bidden (Beth Moore)


Spoor elkaar aan

Daarom zal ik u hieraan blijven herinneren, hoewel u dit alles wel weet en gegrondvest bent in de waarheid die u hebt leren kennen. (2 Petrus 1:12, NBV) BIJBELGEDEELTE Laten we opmerkzaam blijven en elkaar ertoe aansporen lief te hebben en goed te doen, en in plaats van weg te blijven van onze samenkomsten, zoals sommigen doen, elkaar juist bemoedigen, en dat des te meer naarmate u de dag van zijn komst ziet naderen. (Hebreeën 10:24-25, NBV) EEN STAPJE DICHTERBIJ Top 3 van goede voornemens blijft stabiel, las ik laatst op de site van de ING. Uit onderzoek blijkt dat acht op de tien Nederlanders een of meerdere goede voornemens voor het nieuwe jaar hebben. De top drie is al een paar jaar ongewijzigd: meer sporten/bewegen, minder druk maken en afvallen. Het gaat meestal om dingen die we best wel weten. We weten dat het goed is voor ons lichaam om gezond te eten en regelmatig te bewegen en dat onze geest er baat bij heeft als we ons niet over de kop werken, vaker ‘nee’ zeggen en leren loslaten. Dat voorkomt een hoop narigheid. Tja. Tot zover de theorie. De praktijk is weerbarstiger. Ik denk dat ik niet de enige ben die na een poosje de door de fysiotherapeut voorgeschreven oefeningen niet meer doet, of toch weer gedachteloos mezelf voorbijloop, wat ik dan weer moet bezuren met pijn en oververmoeidheid. Patronen doorbreken en je gedrag blijvend veranderen is vreselijk moeilijk. Daarom is het goed om er telkens weer aan herinnerd te worden. Petrus zegt iets soortgelijks tegen de gelovigen aan wie hij zijn brief schrijft: ‘Jullie weten allemaal best wat God van je vraagt en wat ervoor nodig is om te groeien in je geloof. Maar toch blijf ik het zeggen, want ik wil dat jullie het blijven onthouden.’ Er klinkt geen verwijt in door. Als er iemand was die wist dat je enthousiast en vol goede moed van start kunt gaan, maar ergens onderweg jezelf ongenadig kunt tegenkomen, was het Petrus wel. Maar hij wist ook dat je bij God altijd opnieuw mag beginnen. Soms denken we dat het alleen aan leiders in de kerk is voorbehouden om zulke dingen te zeggen. Maar in het gedeelte uit de Hebreeënbrief worden we allemaal opgeroepen om op elkaar te letten en elkaar aan te vuren. De dingen die daarbij genoemd worden, zijn best confronterend. Durven we dat? Tegen iemand zeggen: ‘Hé, ik heb je al een poosje niet in de kerk gezien. Hoe komt dat? Hoe gaat het met je? Zulke vragen stellen we elkaar niet zo gauw. Maar waarom eigenlijk niet? Paulus vergelijkt ons christelijk leven met een wedstrijd, die we vastberaden moeten lopen. Daar kun je iedere aanmoediging bij gebruiken, net als wanneer je samen gaat sporten. Dat houd je ook beter vol met een maatje, of in een groep. En als iemand valt, of door het leven krom gebogen wordt, dan helpt de Heer, staat in het prachtige lied Adem om van U te zingen. Het leven deelt soms rake klappen uit, we kunnen struikelen en vallen. Dan helpt de Heer, zegt het lied. Ja, maar heel vaak gebruikt Hij mensen. Jou en mij. Als je merkt dat iemand moe wordt, of niet meer verder kan, vraag dan simpelweg: Kan ik je ergens mee helpen? Mag ik een poosje met je oplopen? Niet vanuit een houding dat jij het allemaal beter weet; de volgende keer kunnen de rollen immers omgedraaid zijn en ben jij degene die het even niet meer trekt. Dan hoop je ook dat die ander jou helpt. We hebben elkaar nodig om de wedstrijd uit te lopen; dat kunnen we niet vaak genoeg zeggen. Misschien wel een heel goed voornemen voor 2018! GEBED Dank U, Heer, voor de mensen om mij heen die mij telkens weer bemoedigen, die met me oplopen, of er zonder woorden voor me zijn. Leer mij zelf ook zo iemand te zijn.   Connie van de Velde


Je hebt een keus!

Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de Grondlegger en Voltooier van ons geloof. (Hebreeën 12:2a, NBV) BIJBELGEDEELTE Nu wij door zo’n menigte geloofsgetuigen omringd zijn, moeten ook wij de last van de zonde, waarin we steeds weer verstrikt raken, van ons afwerpen en vastberaden de wedstrijd lopen die voor ons ligt. Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de Grondlegger en Voltooier van ons geloof. (Hebreeën 12:1-2a, NBV) EEN STAPJE DICHTERBIJ Als mensen leven wij niet alleen. Wat onze situatie ook is, we hebben te maken met mensen om ons heen. En wat zijn ze divers! Er zijn er die ons inspireren en op de goede weg zetten. Er zijn er ook die ons spanning bezorgen en negatieve dingen in ons naar boven halen. Wat betreft die mensen die ons omringen: de meeste mensen kiezen we niet uit. Ze zijn er. We hebben met ze te maken, of ze ons nou liggen of niet. En, ze dragen bij aan wie wij zijn, ze vormen ons. Maar hóé zij bijdragen aan onze vorming, dát is aan ons. Daar hebben wij een keuze in! Hoe reageer jij op de mensen om je heen? Vooral het goed omgaan met mensen die een negatief appel op je doen, kan een behoorlijke uitdaging zijn. Maar als je samen met Jezus probeert het goede te doen in het contact met hen, zul je merken dat het juist díé mensen zijn die bijdragen aan jouw vorming tot een nog mooiere discipel van Jezus! Er is een prachtig gebed dat iets hiervan onder woorden brengt: Ik bad om kracht en U gaf mij zorgen, om mij sterk te maken. Ik bad om wijsheid en U gaf mij problemen om te leren oplossen. Ik bad om welvaart en U gaf mij verstand en spieren om te werken. Ik bad om moed en U gaf mij gevaren om te leren overwinnen. Ik bad om liefde en God gaf mij mensen om te helpen. Ik bad om gunsten en God gaf mij kansen. Ik kreeg niets waarvoor ik bad. U gaf mij alles wat ik nodig had! God heeft mijn gebed verhoord. Om een goede discipel van Jezus te zijn en te blijven, moeten we ons er voortdurend in oefenen om het van God alleen te verwachten. Het is Zíjn kracht in onze zwakte. En wat zijn er in het dagelijks leven veel kansen om geestelijk te groeien! Al die momentjes van contact met anderen, in het ‘echt’ of via sociale media. Telkens is het weer de uitdaging om zo te reageren dat er zegen van uitgaat. Oké, het zijn dus juist mensen die het ons moeilijk maken, die met Gods hulp ons zo tot zegen kunnen zijn. Maar het is toch ook fijn om mensen om je heen te hebben die je bemoedigen. Gelovigen van wie jij door hun voorbeeld veel kunt leren. Heb je die in je omgeving? Dank God voor hen! En weet je, ook al zijn het er niet zo veel, dan heb jij een keuze! Je hebt de keuze om je dagelijks te omringen met ‘geloofshelden’. Elke dag kun je je met diversen van hen omringen en hen tot je laten spreken. Via een mooi dagboek, overdenking in je mailbox of via de app. We hebben ze nodig, die medechristenen, die al door zo veel beproevingen heen zijn gegaan en ons helpen de blik op Jezus te houden. Laten we God danken, voor mogelijkheden om te groeien in het geloof, door de mensen die ons omringen, in het ‘echt’, via bedrukt papier, audio of sociale media! GEBED Heer Jezus, dank U wel voor alle mensen in mijn leven. Dank U voor ieder van hen, juist ook voor degenen die mij spanning bezorgen. Zegen hen en legt U Uw naam op hen! Dank U voor de mogelijkheden die er zijn om elke dag bemoedigd te worden door gelovigen die al zo veel met U hebben meegemaakt. Heer, ik wil me omringen met hen. Wilt u hen op mijn weg brengen, zodat ik telkens geholpen word om mijn blik te houden op U, mijn Redder en Heer. Amen.   Carolina Blokland