Genieten

Geniet! Maar hoe doe je dat als er reden genoeg is om niet blij te zijn of omdat je de rust niet voelt om te ontspannen? Geloof het of niet, de Bijbel zegt het al: trek mooie kleren aan en wees vrolijk! Zet alle excuses aan de kant en durf te lachen, te relaxen, eens even helemaal niets te doen.

Ga de strijd aan

Daar zitten ze. Met hun hoofden bij elkaar gestoken rond een gebutste tafel. Om hen heen is het schemerig en bedompt, en er hangt iets ondefinieerbaars in de lucht. Macabere grijnzen verschijnen op de verweerde gezichten als de oudste van het gezelschap iets tegen de anderen zegt. Zijn toon is onheilspellend, het daaropvolgende gegniffel sinister. Ze wrijven in hun handen en kijken elkaar aan. Lucifer en zijn trawanten. Hoe krijgen we alle gelovigen zover dat ze hun geloof – en God – vaarwelzeggen? Hoe zorgen we ervoor dat de kerk het loodje legt? Zo luiden de punten, die al eeuwenlang de agenda bepalen en elk overleg opnieuw aan bod komen. Op zoek naar nieuwe manieren om hun doel te bereiken. Een god-loze wereld. ‘Dit keer moeten we het echt goed aanpakken,’ klinkt de grimmige stem van Lucifer. ‘Blijkbaar zijn gelovigen bestand tegen lijden en verdrukking.’ Hij kijkt zijn volgelingen beurtelings aan. ‘Ik hoef jullie niet te herinneren aan hoe het de christenen tijdens de middeleeuwen verging, of wel? We lieten de pest rondwaren. Miljoenen stierven. Maar in plaats van dat ze God de rug toekeerden, groeide de kerk.’ Lucifers gezicht wordt donker. ‘Of wat dachten jullie van de Reformatie? Brandstapels, boerenoorlogen, vervolgingen… We lieten de christenen de klappen van de zweep voelen, maar de kerk groeide. Of neem de Verlichting.’ Hij laat een schamper lachje horen. ‘Even leek het erop dat we succes hadden. Door de mensen te tonen hoeveel verstand ze hadden en hen te laten denken dat ze slimmer waren dan God, hadden we het tij bijna gekeerd, maar drommels nog an toe, de kerk groeide.’ Lucifer slaat met zijn vuist op tafel. ‘Zelfs de wereldoorlogen kregen die gelovigen niet op hun knieën. Of eigenlijk was dat precies wat we met alles bewerkstelligden, want ze zochten God en… de kerk groeide.’ Doodse stilte vult het vertrek. Lucifer schuift een omgekeerd glas langzaam over de tafel en dan glijdt er een vreemde glans over zijn gezicht. ‘Maar nu heb ik het,’ brult hij opgetogen. ‘Hier zullen die christenen niet tegen bestand zijn; hiermee krijgen we de kerk klein.’ Hij buigt zich nog wat dichter naar zijn trawanten toe. ‘We geven die christenen alles wat hun hartje begeert – spullen, werk, internet en wat je maar kunt bedenken – en zorgen ervoor dat ze daar zo verschrikkelijk druk mee zijn, dat er geen tijd overblijft voor hun geloof. Voor de kerk. Voor God. Als we ons richten op hun passie, focus, identiteit, gezin, verleden, angsten en roeping, reinheid, innerlijke rust, pijn en relaties, móéten ze wel opgeven. Tegen dat soort aanvallen zijn ze ongetwijfeld niet opgewassen.’ Na die woorden schalt zijn duivelse lach door het vertrek. ‘Let op mijn woorden. Dit. Gaat. Slagen.’ Of het er precies zo aan toegaat in het rijk van de duisternis, weet ik niet, maar veel ervan zal het niet verschillen, want het is oorlog. Elk moment van de dag – ook nu – is de duivel bezig krijgslisten te verzinnen om jou en mij te overweldigen. Maar je bent niet weerloos. Niet bij voorbaat gedoemd om te verliezen. God heeft je namelijk een krachtig wapen gegeven om de satan te bestrijden: gebed. Al zijn pogingen mislukken als jij begint te bidden. Geen schietgebedje, maar een vurig, gericht gebed, zoals Priscilla Shirer je leert in Vurig. Daarin geeft ze je een strijdplan voor serieus, specifiek en strategisch gebed en gaat ze in op de tien meest voorkomende aanvalsstrategieën van de duivel. Ze laat zien hoe je kunt bidden om jezelf hiertegen te beschermen, zodat je een door God vervuld leven kunt gaan leiden. Ga de strijd aan. Verzet je met hand en tand tegen de duivel. En onthoud: Satan heeft je voor zich opgeëist om je als graan te mogen zeven. Maar Ik heb voor je gebeden opdat je geloof niet zou bezwijken. (Lucas 22:31-32, NBV) N.a.v. Vurig, dat je een strijdplan voor serieus, specifiek en strategisch gebed geeft en de tien meest voorkomende strategieën van de duivel behandelt. Ze laat zien hoe je kunt bidden om jezelf hiertegen te beschermen.


Onschuldige dromen?

‘Mama, ik heb gedroomd!’ Onze dochter Linde roffelt op maximale snelheid van de zoldertrap naar onze slaapkamer. Tranen stromen over haar wangen. ‘Er waren twee honden, en ze beten me doormidden!’ Linde is vanmiddag bij een vriendje wezen spelen en de daar aanwezige honden hebben haar de stuipen op het lijf gejaagd. Haar brein gebruikt de nacht om deze schrikbarende ervaring een plekje te geven. Dromen hebben twee gezichten. Aan de ene kant kunnen onze angstdromen ons behoorlijk uit ons evenwicht brengen. Kort voordat ik moest bevallen, had ik er keer op keer last van. Alle mogelijke horrorscenario’s kwamen ’s nachts langs. Ik had dan ’s ochtends echt een paar uur nodig om dit weer van me af te zetten. Aan de andere kant kunnen dromen het leven ook kleur geven. Zonder toekomstdromen is het leven grijs. ‘Dit is echt een jongensdroom,’ riep de keeper van het Nederlands elftal, Tim Krul, uit nadat hij twee van de vier penalty’s van Costa Rica stopte. Toch zijn ook die mooie dromen niet zonder gevaar. Tot die ontdekking ben ik inmiddels gekomen in mijn dagelijks werk. Het komt regelmatig voor dat de beslissing van mensen om een punt te zetten achter hun huwelijk, is begonnen met dromen. Surrealistische dromen over een geromantiseerde relatie met een jeugdliefde. Dromen over een leven zonder verplichtingen. Dromen over een tweede jeugd. Dromen over een nieuwe start in een heel andere omgeving. Dit soort dromen zouden op zich niet heel schadelijk zijn, als hierin geen anderen zouden worden meegesleept. En dat is nu juist wél het geval. Door te trouwen, beloof je om jouw dromen te verbinden aan de dromen van de ander. Als de ene partner zijn persoonlijke dromen gaat najagen, is het onherroepelijke gevolg daarvan dat de dromen van de ander in duigen vallen. Dromen van samen oud worden. Dromen van leuke dingen doen samen, als de kinderen zelfstandiger worden. En wat doen de kinderen als hun vader of moeder besluit om dromen te gaan najagen? Die accepteren niet dat hun vertrouwde leven zo wreed wordt opgeschud. Hun dromen zijn hun redding. Ze dromen van de dag dat hun ouders zich weer herenigen. En zolang nieuwe partners die droom niet wreed komen verstoren, gaan ze daarmee regelmatig door tot ze volwassen zijn. Ik hoop dat onze dochter Linde gewoon over honden blijft dromen. Die dromen zijn tenminste met een simpele knuffel te bestrijden! Als je gaat scheiden, is er veel pijn en verdriet, maar ook veel onzekerheid. Hoe moet je verder met je leven? Wat kun je verwachten in het verwerkingsproces? En hoe kun je de kinderen hier het beste doorheen helpen? Maar ook: wat betekent God in dit alles? Met Leven met scherven willen de auteurs je helpen om een begin te maken met de verwerking van een echtscheiding. Heel zorgvuldig en meevoelend word je op weg geholpen en krijg je alle praktische informatie die je nodig hebt. Aan bod komen onderwerpen als verlies en rouw, omgaan met kinderen, je ex en schoonfamilie, maar ook juridische thema’s als mediation, ouderschapsplan en financiën. Het boek bevat verwerkings- en bezinningsvragen met schrijfruimte. Zo kun je je ervaringen van je af schrijven.  


Nieuwe kracht

Het voelde kwetsbaar, toen ik bekendmaakte dat ik me tijdelijk terugtrek uit het openbare leven. Even geen lezingen, workshops, geen RTL 4 of andere dingen. Mijn bed, met de dekens over mijn hoofd, voelde een paar dagen als de beste plek om te zijn. Vragen van mensen wilde ik ontwijken en goedbedoelde adviezen liever vermijden. Een winterslaap houden klonk me als muziek in de oren. Maar na een paar dagen bed en dekens wilde ik de wind weer door mijn haren voelen en de vogels horen fluiten; ik wilde de vreemdeling in de ogen kijken en een glimlach kunnen geven. Ik wilde weer zingen en een goed glas wijn met mijn man en vrienden drinken. Dus ging ik de confrontatie met mezelf en mijn omgeving aan. Dat was soms spannend, zeker omdat ik me zwakker voel dan ik jaren heb gevoeld. Mijn leven is behoorlijk stilgezet. En toch ook niet, want in deze periode leer ik ontzettend veel. Ik heb mijn lege handen aan mijn sterke God moeten geven. Er zat niets anders op. Ik had zelf geen oplossing meer voor de pijn in mijn hart en voor de gebrokenheid die ik ervaar. En heel eerlijk: vaak ben ik sceptisch als het gaat over de vraag of God wel een oplossing weet voor al die dingen die gebeuren. Zal Hij nieuwe kracht geven of daagt Hij mij uit? Wat mij helpt, is te bedenken dat voor innerlijke vreugde en vrede juist mijn gebrokenheid en lege handen nodig zijn om te verlangen naar heelheid en vervulling van Gods liefde. De bron van rust is bij God te vinden, lees ik in de Psalmen, en nergens anders. Gelukkig ken ik die God een beetje. Hij heeft mij al vaker moeten oplappen, opknappen, kneden en troosten en het is Hem altijd nog wonderbaarlijk gelukt. De Bijbel is ook een eerlijk boek. Het is geen boek met alleen maar succesverhalen en heldendaden. Sommige geloofsmannen en -vrouwen beginnen stoer, maar algauw lezen we ook over hun kwetsbaarheid en gebreken. Ook deze mensen kennen ontmoediging en aanvechting. En zo blijf ik mijn legen handen maar uitstrekken naar de God Die nieuwe kracht wil geven aan vermoeide mensen. En gelukkig kan ik zeggen dat dit vermoeide mens zo nu en dan wat prachtige lichtpuntjes ziet. Dat ze zo nu en dan weer zin heeft om wat op te pakken. Daarom zal ik in november weer heel en toe mijn gezicht laten zien en een lezing geven. En in mijn eigen studeerkamertje tik ik wat af. Schrijven werkt voor mij genezend en daarom hoop ik dat er in het voorjaar 2018 weer een nieuw boek in de winkel ligt. Ik geloof dat ook jij de moed niet op moet geven. LEV heeft een mooi lied: Zelfs als er niets meer klopt, klopt het hart van God. Juist op momenten dat jij het niet meer kunt, kan God veel met jou. Niet dat je het in één keer ervaart of begrijpt, maar probeer je in je zwakheid goed af te stemmen op je Maker. Mijn ervaring is dat Hij je dingen van het koninkrijk laat zien die zo anders zijn dan de dingen van de wereld. Het is een geheim dat je juist in de gebrokenheid stapje voor stapje leert begrijpen. Dus laat de hoop niet los, los van wat er komt, komt er redding, want God is met ons.


Een andere rol

‘Ik wil het toch anders!’ zeg ik. ‘O ja?’ de Schrijver kijkt mij met pretlichtjes in Zijn ogen aan. Zenuwachtig wiebel ik op mijn voeten. ‘Ja, en ik weet heus wel wat Je gaat zeggen: je wilde deze rol zelf, je stond smekend voor me en Je had me nog zo gewaarschuwd.’ Ik sla mijn armen over elkaar. ‘Dat ga Ik helemaal niet zeggen,’ zegt de Schrijver. ‘Want dat weet je zelf heel goed. Maar Ik ben wel heel nieuwsgierig waarom je van gedachten bent veranderd.’ Een aantal maanden geleden hadden we een soortgelijk gesprek. Ik wilde het inderdaad anders. Ik was het niet eens met het script en de rol die ik toebedeeld kreeg. In mijn ogen hadden de andere spelers allemaal een glansrol – sterk, onafhankelijk, stoer, gezond – en ik wilde dat ook. Dus ik eiste een andere rol. Ik stond erop! Ja, de Schrijver waarschuwde me er nog voor dat je een personage niet zomaar kunt veranderen, maar ik wilde het. En ik kreeg het. En toen kreeg ik de deksel op mijn neus. Je kunt een personage niet koste wat het kost in een bepaalde rol gieten. En daarom was ik nu weer hier. Ik zucht en plof neer op de stoel die de Schrijver me toeschuift. ‘Vertel,’ zegt Hij nogmaals. Alsof Hij het niet zou weten, Hij is tenslotte de Schrijver. Maar ik weet ook dat ik er niet vanaf kom zonder het zelf te vertellen. ‘Ik ben niet zo. Niet zoals zo iemand,’ mompel ik. Hij buigt Zich naar voren. Een glimlach speelt om Zijn mond; duidelijk niet om mij uit te lachen, maar vanwege het feit dat ik zelf ergens achter ben gekomen. ‘Hoe bedoel je?’ vraagt Hij. ‘Ik kan het niet, oké?’ beken ik. ‘Het lukt me niet, ik ben niet zo.’ Het is even stil. Dan kijkt Hij mij indringend aan. ‘Vertrouw je Mij?’ Ik kleur tot aan mijn haarwortels. ‘Dat hoort toch?’ Ik probeer me er met een lachje van af te maken. Hij kijkt me nog steeds aan. ‘Maar vertrouw jij Mij?’ Ik probeer dat vervelende gevoel in mijn keel weg te slikken en denk aan al die keren dat ik het heft in eigen handen nam om het script mijn kant op te buigen. ‘Ik probeer het echt.’ Tranen hopen zich achter mijn ogen op. Hij legt Zijn hand over mijn handen en dan, bijna fluisterend: ‘Vertrouw je Mij?’ Ik knik. ‘Ik wil vertrouwen.’ ‘Heel goed. Mooi.’ Hij pakt Zijn spullen en wil weglopen. ‘Wacht!’ roep ik. ‘Is dat alles? Alleen maar “mooi”? Geen goedbedoelde adviezen? Geen bruikbare handvatten? Niets over hoe ik de dingen moet oplossen? Geen pats, boem, de oplossing ligt voor je neus?’ ‘Je vertrouwt Me toch?’ klinkt het. Ik knik aarzelend. ‘En Ik ben toch de Schrijver?’ Opnieuw knik ik langzaam. Hij lacht om mijn twijfelende gezicht. ‘Vertrouw Mij maar. Wees jij gewoon jezelf. Echt, het wordt een prachtig verhaal.’


Gebed als wapen

Door bewust, gericht, strategisch te bidden zoek je kracht bij Jezus en alles wat Hij al voor jou volbracht heeft. Zo’n strategisch gebed vormt een wezenlijk onderdeel van jouw arsenaal aan verdedigingswapens tegenover een listige vijand die op zoek is naar jouw zwakke punten, jouw kwetsbare plekken, naar elke aanleiding waardoor hij jou kan verslinden. In gebed krijg je de kracht om jezelf te omgorden met de wapenrusting waarmee je elke brandende pijl van de vijand kunt doven. Er worden krijgslisten en oorlogsplannen gesmeed om jouw ondergang te bewerken, door een heel reële vijand die altijd klaarstaat om zijn volgende zet te doen. Hij maakt overuren om de relaties en omstandigheden waaraan jij vast wilt houden, kapot te maken. Hij lacht je uit wanneer je probeert je eigen problemen op te lossen met mooie woorden en hard werken; tactieken die even iets kunnen uitwerken, maar met geen mogelijkheid iets kunnen doen tegen sluwe, laag-bij-de-grondse vijandelijke aanvallen op de wortel van de problemen, of tegen hogere machten in de ‘geestelijke gewesten’ waartegen dat soort aardse wapens niets kunnen uitrichten. Trek dus een wapenrusting aan die werkt, wapens waarmee God ons toerust om de overwinning te behalen in de geestelijke oorlogsvoering: de waarheid als gordel, de gerechtigheid als harnas om je borst, de vrede als sandalen aan je voeten, en ook het zwaard, dat is het woord van God. Maar laat het daar niet bij. Bid ook. Maar vergis je niet, de tegenstander zal proberen je daarvan te weerhouden. Je overreden om het niet te doen. Je de wapens uit handen slaan door je te vullen met tegenzin ten aanzien van het gebed. Hij wil dat je geen passie hebt, geen kracht, hij wil dat je niet bidt. Dat je je stilhoudt. En omdat gebed het door God ingestelde middel is waardoor jij het hart en de kracht en de overwinning van Christus ervaart, weet hij dat je zonder gebed verslagen bent en eronderdoor gaat. Dat je oververmoeid en overweldigd raakt. Dat je soms langzaam vooruit gaat, maar meestal achteruit. Probeert te begrijpen waarom het gevoel van hoop en enthousiasme dat je in de kerk ervaart, je niet volgt tot binnen de muren van je huis. En als ik jouw vijand was, is dat precies wat ik zou willen. Ik zou willen dat je de sterkste wapens uit heel je arsenaal onderschat. Ik zou een geraffineerde strategie tegen jou beramen, zorgvuldig beraamde methodes, om jou in verwarring te brengen en je te verslaan. Ja, die benadering is zo duivels dat dat precies is wat de duivel inderdaad dóét, tegen jóú, in je leven van alledag, en dat allemaal door je te misleiden. In Vurig behandel ik zijn tien belangrijkste strategieën: Strategie 1 – Gericht op je passie Strategie 2 – Gericht op je focus Strategie 3 – Gericht op je identiteit Strategie 4 – Gericht op je gezin Strategie 5 – Gericht op je verleden Strategie 6 – Gericht op je angsten en je roeping Strategie 7 – Gericht op je reinheid Strategie 8 – Gericht op je innerlijke rust en voldoening Strategie 9 – Gericht op je pijn Strategie 10 – Gericht op je relaties Lees Vurig en ontdek hoe jij je door middel van gebed op elk van deze terreinen kunt verweren en staande kunt blijven in de strijd! (Download ook deze Engelstalige afbeelding met alle strategieën en plak die op een plek waar je die elke dag ziet!) Tekst: © Vurig (Priscilla Shirer) De vijand is eropuit om je leven te ontwrichten en je geloof in God te ondermijnen. Gebed is een krachtig wapen om zijn aanvallen te kunnen pareren. Vurig geeft je een strijdplan voor serieus, specifiek en strategisch gebed. Het boek behandelt de tien meest voorkomende strategieën van de duivel, onder meer met betrekking tot je identiteit, je familie, je verleden en je relaties. Ontdek hoe je kunt bidden om jezelf en je familie te beschermen!


Gefaald

Falen, mislukken, een confronterend thema. Ik denk met enige regelmaat: Anje, had dit nou niet anders gekund? Juist omdat ik met drie kinderen thuis en een pittige baan nogal wat ballen hoog te houden heb, heb ik best weleens het gevoel dat ik iemand tekortdoe. Ik doe natuurlijk veel te weinig op school, ik ben zo’n ‘onzichtbare moeder’. Je kent ze wel. De jaarlijkse schoonmaak, dat gaat nog net, maar verder vallen alle taken al gauw op dagen dat ik werk. En als ik niet werk, wil ik eigenlijk onze kleine man van één jaar niet weer uitbesteden. Ook op het werk kan er best een tandje bij. Want kan ik het eigenlijk wel maken om op mijn vrije dag helemaal geen mail te beantwoorden? Met die fijne smartphone die ik schoorvoetend heb aangeschaft, zie ik het aantal ingekomen mails oplopen: tien, twintig, dertig, veertig. En ik doe niets. En de kerk? Ik doe tienerwerk, maar daar zou nog veel meer energie in kunnen. En er zijn zoveel mensen van wie ik zondag in de kerk denk: daar zou ik eigenlijk eens langs moeten. En dan zijn er natuurlijk die momenten dat ik veel te kortaf ben tegen mijn kinderen. Ik kan veel vaker spelletjes met hen doen, knutselen, puzzelen en voorlezen. Geef ik hun wel genoeg aandacht? Gelukkig kan ik uiteindelijk wel relativeren. Het gaat met iedereen goed: onze kinderen floreren, mijn klanten zijn dik tevreden en zelf zit ik ook prima in mijn vel. Dat is echter vaak niet het geval in het leven van mijn cliënten. Zonder uitzondering zijn zij met een grote mislukking geconfronteerd. Dat kan het verlies zijn van hun baan, hun relatie of gezin. Ouders die gaan scheiden, hebben vaak het gevoel dat zij ontzettend hebben gefaald. Alles waar zij voor gingen, ligt uit elkaar, is mislukt. Idealen over een veilige basis voor hun kinderen, samen oud worden; ze liggen aan gruzelementen. Vooral op het moment waarop ze aan hun kinderen moeten opbiechten dat het niet meer gaat samen, hebben ouders zonder uitzondering het gevoel te falen. Als ik ouders daarover hoor vertellen, raakt me dat diep. Dan ben ik blij dat ik ze een klein stukje op weg kan helpen richting een nieuwe toekomst. En ’s avonds dank ik voor de ongekende zegen waarmee God mij omringt, thuis en op het werk. Als je gaat scheiden, is er veel pijn en verdriet, maar ook veel onzekerheid. Hoe moet je verder met je leven? Wat kun je verwachten in het verwerkingsproces? En hoe kun je de kinderen hier het beste doorheen helpen? Maar ook: wat betekent God in dit alles? Met Leven met scherven willen de auteurs je helpen om een begin te maken met de verwerking van een echtscheiding. Heel zorgvuldig en meevoelend word je op weg geholpen en krijg je alle praktische informatie die je nodig hebt. Aan bod komen onderwerpen als verlies en rouw, omgaan met kinderen, je ex en schoonfamilie, maar ook juridische thema’s als mediation, ouderschapsplan en financiën. Het boek bevat verwerkings- en bezinningsvragen met schrijfruimte. Zo kun je je ervaringen van je af schrijven.