Gelukkig en tevreden zijn met de intimiteit in je relatie, maar toch allerlei vragen hebben. Bij veel stellen komt dat voor. En als ik al deze vragen zou rangschikken, dan staat de vraag ‘Mag het?’ bovenaan.
‘Seksualiteit en opvoeding’ is een onderwerp dat veel ouders hoofdpijn bezorgt. Wanneer start je hiermee? En hoe geef je het goede voorbeeld? Wat vertel je wel en niet aan je kinderen?
Wat heeft zíj dat ik niet heb? Ik moet iets over het hoofd hebben gezien. Waarom heeft hij niet eerder verteld dat hij ongelukkig was? Ik dacht dat we een goed huwelijk hadden ondanks de ups en downs…
Wat is de liefde heerlijk! Heerlijker dan alle andere dingen waarnaar men kan verlangen. (Hooglied 7:6, HTB) Dit is de trouwtekst die wij, meer dan dertien jaar geleden kozen voor onze trouwdag.
Hoewel het op veel punten mank gaat, spreekt het mij altijd wel aan om Gods liefde voor ons te vergelijken met de liefde van ouders voor hun kinderen. Als het goed is, is die niet verbonden aan voorwaarden.
Hevig verontwaardigd was Willemijn. ‘Het is absurd dat je om je heen allemaal vrouwen ziet die er ervaring mee hebben, maar er nooit over praten! Nu moet iedereen alles zelf ontdekken en dezelfde lastige situaties doormaken.
We waren weer even samen. Zeven dagen alleen jij en ik. Een koffer vol grotemensenkleren. En boeken. Dat was alles. Dat was genoeg. Zoons blijven thuis, voor even gescheiden. Want samen is anders, anders dan samen.
‘Ik hoop maar dat we weer een dochter krijgen,’ zei mijn man toen we de derde verwachtten. Ik begreep het niet. Een zoon leek me fantastisch. En ik dacht altijd dat mannen juist een zoon wilden om mee te voetballen en aan auto’s te sleutelen.
Het is al weer een paar jaar geleden, maar het moment staat nog in mijn geheugen gegrift. Onze oudste dochter, Linde, ging voor het eerst naar school. Ik had speciaal een week vrij genomen, om dat proces goed te kunnen begeleiden. Wat was ze nog klein.