Jonneke

is geboren in Zuid-Afrika, een land dat voor haar en haar man inmiddels als een tweede thuisland voelt. Ze woont in de polder, wil een ‘licht’ zijn voor de wereld om haar heen en inspireert graag mensen, o.a. door middel van fotografie, haar blogs en het geven van workshops. Ze omschrijft zichzelf als enthousiast, gepassioneerd, levenslustig, eigenwijs, begaan met anderen en creatief. Haar levensmotto? ‘Droom asof jy vir ewig gaan lewe en lewe of vandag jou laaste dag is.’

Hoeveel ben jij waard?

Grenzen aangeven; om de een of andere reden vinden veel vrouwen dat moeilijk. Hoewel we weten dat het goed is om af en toe ‘nee’ te zeggen en een stapje terug te doen, gaan we door en geven we toe, met alle gevolgen van dien. Herken jij je daarin? Lees dan vooral verder, want dit kan anders. En daarom hebben wij, Jonneke Oskam en Vanessa Wijnberger, drie thema-inspiratie-avonden uitgedacht. We zien het al helemaal voor ons: met een kleine groep mensen de tijd nemen om over een belangrijk thema na te denken. Maar dan wel op een informatieve, interactieve en inspirerende manier, door middel van een afwisselend programma! In de opzet van deze avonden zit een ontwikkeling, waarom het heel mooi zou zijn als je ze alle drie kunt en wilt volgen. Maar ze zijn zo opgebouwd dat je ook één of twee avonden kunt volgen, zonder het gevoel te hebben dat je wat mist. De avonden zijn als het volgt onderverdeeld: Avond 1 – Hoeveel ben jij waard? Hoe ga je om met dat negatieve stemmetje en leer je op een gezonde manier naar jezelf te kijken? Avond 2 – Wil je ’nee’ leren zeggen? Als je jezelf en je leven op een positieve manier wilt afbakenen, zodat je energiek blijft en stress en overbelasting niet de overhand krijgen, moet je op een goede manier ‘nee’ leren zeggen tegen bepaalde dingen en mensen. Wij geven je graag handvatten en tips om dit op een goede manier te doen. Avond 3 – Tegenwind maakt je vleugels sterker. Als je weet wie je bent en wat je grenzen zijn, maakt dat je evenwichtiger. Maar een sterke storm kan je soms omvergooien, daarom is het goed om stil te staan bij de vraag: hoe ga je om met moeilijke dingen in je leven? Veel mensen worstelen met bepaalde zorgen in hun leven, maar de drempel voor het inschakelen van hulp ligt vaak hoog. Door middel van deze drie avonden willen we mensen op een ontspannen en interactieve manier inspireren en bemoedigen en hen op een leuke en laagdrempelige manier aanmoedigen om toch even met zo’n onderwerp aan de slag te gaan. We beloven je dat het mooie, leerzame en leuke avonden zullen zijn! Zien we je dan? Handig om te weten Lekker centraal in Nederland (10 min noord van Amersfoort) in de heerlijke weidse polder bevindt zich een mooi atelier, waar je van harte welkom bent. Geef jezelf een mooi en waardevol cadeau en kom. Je kunt natuurlijk iemand meenemen! En voor de kosten hoef je het niet te laten: slechts € 22,50 per avond! Meer informatie vind je hier en je kunt je opgeven via info@jonneke.nl.


Gebeden die raken

Wat doe je als je vier hele dagen voor je hebt om tot rust en jezelf te komen? Nou, om het bij mezelf te houden: ik zit op het bed van m’n zojuist in gebruik genomen kamer bij retraitecentrum de Spil met een van de dingen die ik heb meegenomen: een Bijbels dagboek. Gods Woord bidden. Dat ik dit dagboek bij me heb, is niet omdat ik daar nu zo aan gehecht ben. Als ik eerlijk ben, moet ik bekennen dat het goede voornemen om elke dag trouw in een mooi en/of interessant Bijbels dagboek te lezen er ieder jaar opnieuw is, maar dat ik het meestal niet lang volhoud. Maar in dit geval heb ik beloofd er een blog over te schrijven en dus moest-ie mee. Soort van ‘verveeld’ blader ik door het boekje en begin dan zomaar bij een willekeurige datum te lezen. Heer Jezus, voordat U de blinde mannen genas die U om genade smeekten, vroeg U hun: Geloven jullie dat Ik jullie kan helpen? Nadat ze daar ‘ja’ op geantwoord hadden, raakte U hun ogen aan en zei U: ‘Zoals je gelooft, zo zal het ook gebeuren.’ (Mat. 9:28-29) Het is duidelijk dat mijn geloof invloed heeft op dat wat U in mijn leven wilt doen. Help me alstublieft om te geloven dat U bij machte bent om wonderen te doen. Heer, ik wil zijn zoals de vrouw tegen wie U zei: ‘Wat is jouw geloof groot! Wat je verlangt, zal ook gebeuren.’ (Mat. 15:28) Alstublieft, God, geef dat die vorm van geloof tot bloei komt in mijn leven. Nadat ik het stukje gelezen heb, lees ik het nog een keer, en nog een keer. En steeds weer knalt het mijn hart binnen: als je gelooft, zullen er wonderen gebeuren. Later die dag komt de boodschap van het stukje nog een aantal keer terug; steeds op een andere manier. In een lied dat ik hoor. Door een gelezen stukje of een gebed uit een gebedenboek in de kapel. En elke keer dringt die boodschap nog iets verder naar binnen. Weet je? Soms is zelf bidden zo stuntelen en zoeken naar woorden, daarom is een gebedenboek af en toe ook zo fijn. Gods Woord bidden is eigenlijk niets anders dan zo’n aloud gebedenboek; alleen in fris jasje gestoken, met een mooie opmaak en in hedendaagse taal. Door de gebeden hierin te bidden, bid je eigenlijk gewoon Gods eigen woorden. Misschien ken je Beth Moore wel van een van haar andere boeken. Ze is recht voor d’r raap en daar houd ik wel van. Ze durft de vingers op zere plekken te leggen. Dus heb ik het me toch weer voorgenomen: vaker door o.a. dit boekje te bladeren en erin te lezen. Niet per se elke dag of de juiste datum, maar wel met een rustig en open ‘mind’, want deze gebeden… ze raken. Beeld: © Jonneke N.a.v. Gods Woord bidden, dat je iedere dag stimulans geeft om stil te staan bij Gods Woord. Beth Moore neemt elke dag een aantal Bijbelteksten rondom een thema en formuleert daar een gebed van. Zo ontdek je hoe krachtig het is om de Bijbel te bidden. Must have voor het nieuwe jaar!


Erfgenaam van God

Mag ik je een vraag stellen? Wanneer heb jij je voor het laatst echt kind gevoeld? Misschien was dat heel lang geleden. Want de grotemensenwereld en het ‘ouder-zijn’ slokken al je aandacht, energie en tijd op. Oké, een volgende vraag: kun je je een mooi moment herinneren waarop je je op-en-top kind voelde? (Tegelijkertijd besef ik dat deze vraag voor sommige lezers pijnlijk kan zijn.) Misschien was het die dag dat je met je laarzen in de plassen stampte. Of toen je moeder je voorlas. Of die keer dat je op schoot zat bij iemand. Ook al is mijn jeugd niet vlekkeloos geweest, toch weet ik genoeg momenten voor de geest te halen waarop ik een vrij en blij kind was. Misschien ben je inmiddels zelf ouder geworden van een kind(eren). En ken je iets van het onvoorwaardelijke dat je voor je kind voelt. Liefde, zorg, toewijding. Linksom of rechtsom is kind mogen en kunnen zijn, een groot voorrecht. Want in de ideale situatie heeft een kind een liefhebbende vader en moeder, is er een warm thuis, wordt er gezorgd, getroost, geholpen, gevoed, gelachen, gewaarschuwd, geliefd. Wij mogen een kind van God zijn. Je weet wel, die hoge, almachtige, grote, krachtige, alwetende God. Jij. Mag. Zijn. Kind. Zijn. Niet omdat je iets doet, of bent, of hebt. Maar omdat je gelooft in Hem, in het werk van Jezus. Dat is werkelijk het enige! Kun jij dat bevatten? Omarmen wellicht? Jouw ouders hebben je kunnen en willen behoeden voor pijn en nare dingen in het leven. Een simpel voorbeeld. Toen jij leerde lopen, ben je tig keer gevallen. Soms zacht, soms heel hard. Geschaafde knieën soms… maar uiteindelijk kende je de vrijheid van zelfstandig lopen! Wauw! Dat waren al die valpartijen wel waard! En soms moet je leren van je domme fouten (die o zo’n rottig gevolg kunnen hebben). In de Bijbel staat dat wij delen in Gods lijden. God zegt niet dat Zijn kinderen pijn, verdriet, domme fouten, bespaard blijft. Ook in die ‘zuchtende schepping naar verlossing’ delen we. Maar hé, lees even verder… Je bent een erfgenaam! Een erfgenaam is degene aan wie volgens de wet of testament de erfenis wordt nagelaten door de overledene. Door het overlijden van mijn ouders weet ik heel concreet wat het is om erfgenaam te zijn. Bij het tekenen bij de notaris kregen wij alles, eerst van mijn moeder, later van mijn vader, op onze naam. In ons geval waren dat mooie, maar ook minder fijne dingen. Maar mijn hemelse Vader beloofd ons een ongelofelijk mooie erfenis: eeuwig leven, Zijn totale verlossing, Zijn hemel, Zijn goedheid, Zijn liefde, Zijn gloria! Wat een ongelofelijk blij vooruitzicht is dat! En als voorproef, als voorschot op die erfenis, heeft Hij nu al Zijn Geest gegeven. Die bij je is, nu al. Misschien ervaar je die Geest al wel: in je denken, je gesprekken, beslissingen of dagelijks leven. Dat je steeds meer gericht mag zijn op die Vader. Die Geest pleit voor je bij de Vader, als jij het niet kunt. Hij geeft je wijsheid op momenten dat je het nodig hebt. Hij leidt je door moeilijke tijden heen. Ik voel de laatste tijd steeds meer die werkelijkheid dat de Geest me gegeven is en dat maakt me stil, diep verwonderd en blij als een kind. Wij zijn geen werknemers, geen soldaten, geen slaven. Maar kinderen en erfgenamen. Laat deze waarheid eens tot je doordringen… Word je daar dan ook niet heel klein en dankbaar van? PS Ik moest denken aan het lied I am no longer a slave to fear, i’am a son of God. Luister dat eens!


Fijn of pijn?

Moet het fijn zijn of mag het ook pijn doen? Deze woorden uit het interview met Henk Binnendijk raakten me, want inderdaad, het lijkt wel of het altijd en overal fijn moet zijn. Op social media laten we vooral de fijne kant zien. En wie geeft er eerlijk antwoord op de vraag: hoe is het met je? De schaduwkanten worden niet benoemd, weggekeken, verborgen en verzwegen. Misschien omdat we niet zo goed weten hoe we met die schaduwkant moeten omgaan. De – belangrijke – vraag die dat bij mij oproept, is: moet het leven altijd maar fijn zijn, of mag het ook (een beetje) pijn doen? De ‘doornen en distelen’, de schurende steentjes in je loopschoenen, de zweetdruppels van het klimmen… Of liever niet? Allereerst een kanttekening: want er ís pijn die je mentaal of fysiek en onrechtmatig wordt aangedaan. Maar dat is niet wat ik bedoel. Ik heb het eerder over pijn als in ziekte, zorgen, onenigheid, iets of iemand missen. Ik zou het je zo graag rechtstreeks tegen je willen zeggen: wees niet bang voor tegenslag, tranen, pijn. Het maakt deel uit van het leven; laat het erbij horen. Nee, het is niet wat je in de eerste instantie zou kiezen of op je bucketlist staat, maar weet je… het levert je uiteindelijk vaak mooie dingen, inzichten en tijden op. Wellicht anders dan je gedacht had, maar toch… Ook ik ken momenten van pijn, verdriet, boosheid, onmacht en nee, dat voelde niet per se fijn. Nee, zeker niet. En toch begin ik steeds meer te beseffen dat je, om te kunnen blinken, goud te zijn, gelouterd moet worden. Bij het louteren van goud en zilver doet de smelter het onzuivere metaal in een pot boven het heetste vuur dat hij kan maken. Als het metaal in de pot kookt, wordt de ‘droesem’ – dat wil zeggen de onzuiverheden – naar de oppervlakte gedreven en eraf geschept. Dit proces ging net zo lang door totdat alle onzuiverheden verwijderd waren en er niets anders dan alleen het zuivere metaal was overgebleven. Er wordt gezegd dat de smelter, als hij zich over de pot heen boog, pas tevreden was als hij zijn spiegelbeeld helder en zuiver kon zien in het oppervlak. Zo blijft ook de Heer, als onze smelter, ons voortdurend onderwerpen aan vuurproeven, totdat Hij Zijn Eigen beeld zonder vervormingen in ons leven weerspiegeld ziet. Beproevingen en moeiten zijn de smeltkroes waarin God je zuivert en reinigt, totdat ze aan de eisen van Zijn heiligheid beantwoorden. Heb je het op dit moment moeilijk? Is het heet in de ‘louterpan’? Vind je het leven soms bar oneerlijk? Luister dan dit lied en vraag jezelf eens af: wil je écht zilver of goud zijn? * Cursieve gedeelte deels overgenomen van de site van Dereck Prince.


Maandverband-challenge

Heel eng. Ik ga iets doen wat ik heel eng vind. En toch doe ik het. Wat ik ga doen, vertel ik zo, maar het begon allemaal met mijn weegschaal. Die niet kapot was, zoals ik even hoopte, maar mij gewoon fijntjes op de waarheid wees. Bijna vijfenzeventig kilo. Oftewel: echt veel en veel te veel. Ooit woog ik eenentachtig en ging terug naar vijfenzestig. Daarna heb ik jaren tussen de zevenenzestig à achtenzestig gehangen. De afgelopen tijd is het echter langzaam maar zeker meer geworden. Maar er iets aan doen? Tja… Het eten was te lekker – veel te lekker. Ook had ik geen zin om te moeten opletten, om extra te moeten fietsen en lopen. Om het kort te houden: alle pogingen om ‘minder’ en ‘anders’ te eten van het afgelopen jaar hebben tot nog toe weinig resultaat gehad. Maar nu heb ik een ‘stopbord’ neergezet. Het móét. Op de laatste ZOA-vergadering – we zijn ZOA-Business-Ambassadeurs voor Burundi – kregen we dit filmpje te zien. (Gewoon even eerst kijken.) Over ongesteld zijn zonder maandverband. Kun je het je voorstellen? Als je ongesteld bent, ga je niet naar school. Zit je thuis op een hoop oude kleren – andere materialen zijn er niet – te wachten tot het maandelijks ritueel voorbij is. Mensen lopen met een grote boog om je heen, want je stinkt. In gedachten zie ik het gangpad vol maandverband en tampons in de supermarkt, wat voor ons zo vanzelfsprekend is, terwijl er in o.a. Burundi een tekort aan is. En nu komt het. Vijftienhonderd meisjes een herbruikbaar pakje maandverband geven, kost €5,00 per pakje. Deze pakjes gaan drie jaar mee. Een kleine investering van zo grote betekenis voor die meiden! Geen geklooi met oude lappen. Gewoon naar school kunnen en niets te hoeven missen. ‘Waardig’ zijn, ook al ben je ongesteld. Wat heeft dat nu met mijn gewicht te maken? Nou, ik heb een challenge in het leven geroepen. Wat als ik… 1 december acht kilo ben afgevallen? (En terwijl ik dit schrijf, slaak ik een diepe zucht. Want ik weet hoeveel kilometers ik moet lopen, fietsen, springen; hoe vaak ik mezelf eten moet ontzeggen, enz. om dit te bereiken. Acht kilo in drie maanden is voor mij echt stevig aanpoten; die overige twee kilo komt daarna wel.) Maar goed, stel dat ik dat doel haal. Wil jij me dan voor €5,00 sponsoren? (Een veelvoud ervan mag natuurlijk ook.) Dat is dus één pakje herbruikbaar maandverband voor een Burundees meisje. Als honderd mensen mij willen sponsoren, zit ik op de €500,00, en dat is mijn streven. En daarbij, als ik mijn doel niet haal, betaal ik dat bedrag uit m’n eigen zak! Misschien denk je: Weet je wat, bij mij zou er eigenlijk ook nog vier, zes of tien kilo af moeten. Ik doe ook mee! Stel dan een reëel, maar wel uitdagend doel. Vertel het tegen zo veel mogelijk vrienden en familie. Leg uit waarom je die €5,00 nodig hebt. Verzamel namen van je donateurs en houd het totaalbedrag voor ogen. En natuurlijk: ga aan de slag met bewegen en minder eten. (Laat het mij even weten als je ook meedoet! 1 december stellen we elkaar op de hoogte van onze resultaten.) Mijn droom is dat we met elkaar die beoogde vijftienhonderd meisjes hun pakje maandverband kunnen geven. Geldwaarde: €7500,00. Concrete waarde: hun leven en hun waardigheid. Sponsor jij mij voor €5,00? Stuur me dan een mail (info@jonneke.nl) met: Ja, ik sponsor je voor €. Hoe meer sponsors, hoe groter de uitdaging en motivatie voor mij wordt natuurlijk! Daag me maar uit zou ik zeggen… PS Waarschijnlijk ga ik dit jaar nog naar Burundi en kan ik de meiden met m’n eigen ogen zien. Ik zal jullie zeker op de hoogte houden.